Pierre Bachelet — Châteaux de sable songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Châteaux de sable" van Pierre Bachelet.
Songteksten
Le ciel n'était pas toujours bleu
C'était pas étonnant
Qu’il pleuve un peu
On se levait souvent très tôt
Pour retrouver nos places
Bien à l’abri du vent
Quelqu’un vendait des glaces
Et moi des heures durant
Je faisais des châteaux
Le sable n'était pas très chaud
C'était pas surprenant
Qu’il y ait du vent
On avait toujours deux maillots
Pour pas rester mouillés
Bien que ce soit l'été
J’aimais le cerf volant
Mais je faisais surtout
Des châteaux à genoux
Des châteaux de sable
Je me souviens
Qu’il ne fallait
Pour faire le mien
Qu’une petite pelle un peu rouillée
Et puis du sable un peu mouillé
Châteaux de sable
Je me rappelle
De ces enfants
Souvent cruels
Qui venaient toujours abîmer
Mon château presque terminé
L'été n'était pas toujours là
C'était même très souvent
Qu’il faisait froid
C'était toujours en Normandie
Que les parents partaient
Avec certains amis
Les souvenirs s’effacent
Sinon qu’au bord de l’eau
Je faisais des châteaux
Des châteaux de sable
Je me souviens
Qu’il ne fallait
Pour faire le mien
Qu’une petite pelle un peu rouillée
Et puis du sable un peu mouillé
Châteaux de sable
Je me rappelle
Que toutes les vagues
Etaient mortelles
Lorsque le soir les ramenait
Vers le château que j’avais fait
Songtekstvertaling
De lucht was niet altijd blauw
Het was geen wonder.
Laat het een beetje regenen
We stonden vaak heel vroeg op.
Om onze plaatsen te vinden
Goed beschermd tegen de wind
Iemand verkocht ijs.
En ik urenlang.
Ik heb kastelen gemaakt.
Het zand was niet erg heet.
Het was niet verwonderlijk.
Laat er wind zijn
We hadden altijd twee truien.
Niet om nat te worden.
Hoewel het zomer is
Ik hield van de vlieger.
Maar dat deed ik meestal.
Kastelen op hun knieën
Zandkasteel
Ik weet het nog.
Dat het niet nodig was
Om de mijne te maken.
Dat is een roestige schep
En dan een beetje nat zand
Zandkasteel
Ik weet het nog.
Van deze kinderen
Vaak wreed
Dat ging altijd mis.
Mijn kasteel is bijna klaar.
De zomer was er niet altijd
Het was zelfs heel vaak
Dat het koud was.
Het was altijd in Normandië.
Dat de ouders vertrokken
Met wat vrienden
Herinneringen vervagen
Anders dan bij het water
Ik heb kastelen gemaakt.
Zandkasteel
Ik weet het nog.
Dat het niet nodig was
Om de mijne te maken.
Dat is een roestige schep
En dan een beetje nat zand
Zandkasteel
Ik weet het nog.
Dat alle golven
Waren dodelijk
Toen de avond hen deed opstaan.
Naar het kasteel dat ik had gemaakt