Pierangelo Bertoli — Ti Scrivero' Domani songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ti Scrivero' Domani" van Pierangelo Bertoli.
Songteksten
Racconto ai miei pensieri che le cose che da ieri non voglio avere più
La luce a volte è dura fa fredda la realtà
Ma un mare più sicuro di là da questo muro lo so che spunterà
Un posto un po' più in fuori che calzi addosso a me
Che mi apre i suoi sentieri scordandosi di te
E voglio andare via da questa ambiguità, non credo nel destino
E traccerò un cammino per la mia libertà
Veleggiare di spora i deserti battuti dal vento
Inseguire una strada nascosta qui dentro di me
Guerreggiare con gli ultimi dubbi, col cuore in fermento
Mentre lascio i cancelli di un mondo che crolla da sé
E partirò stasera e non mi volterò
Crollata la censura, è colma la misura, non ci ripenserò
C'è un mondo da inventare io cercherò dov'è
Un vuoto da riempire che è lì e che aspetta me
Ma porto un sacco a pelo che spesso guarderò
E non avrò paura, la strada è già in pianura e la percorrerò
Veleggiare di spora i deserti battuti dal vento
Inseguire una strada nascosta qui dentro di me
Guerreggiare con gli ultimi dubbi, col cuore in fermento
Mentre lascio i cancelli di un mondo che crolla da sé
Ti scriverò domani se il tempo basterà
Se troverò un cortile, un’aria più sottile che mi ristorerà
Inseguire una strada nascosta qui dentro di me
Mentre lascio i cancelli di un mondo che crolla da sé
Songtekstvertaling
Ik vertel mijn gedachten dat de dingen die ik niet meer wil hebben
Licht is soms moeilijk maakt de realiteit koud
Maar een veiliger zee achter deze muur Ik weet dat het zal spuwen
Een plek iets verder weg dan warm op mij
Die zijn pad opent voor mij en jou vergeet.
En Ik wil weg van deze dubbelzinnigheid, ik geloof niet in het lot
En Ik zal een pad in kaart brengen naar mijn vrijheid
Zeil om de woestijnen te sporen verslagen door de wind
Achter een verborgen weg aan in mij
Oorlog met de laatste twijfels, met een razend hart
Als ik de poorten van een wereld verlaat die op zichzelf instort
En ik vertrek vanavond en ik draai me niet om.
De censuur is ingestort, de maatregel is vol, Ik zal niet heroverwegen
Er is een wereld om uit te vinden Ik kijk waar hij is
Een leegte om dat te vullen is daar en wacht op mij
Maar ik draag een slaapzak waar ik vaak naar zal kijken.
En Ik zal niet bang zijn, de weg is al in de vlakte en Ik zal het bewandelen
Zeil om de woestijnen te sporen verslagen door de wind
Achter een verborgen weg aan in mij
Oorlog met de laatste twijfels, met een razend hart
Als ik de poorten van een wereld verlaat die op zichzelf instort
Ik zal je morgen schrijven als de tijd genoeg is.
Als ik een binnenplaats vind, een dunnere lucht die me zal verfrissen.
Achter een verborgen weg aan in mij
Als ik de poorten van een wereld verlaat die op zichzelf instort