Pierangelo Bertoli — L'autobus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'autobus" van Pierangelo Bertoli.
Songteksten
Siam tutti qui sull’autobus seduti ed assonnati
Corron con poca voglia gli ultimi arrivati
Ognuno prende posto in fondo al suo cantone
Si chiude in un silenzio che è fatto di oppressione
E gli operai sull’autobus son pronti per partire
Le donne i vecchi e i giovani son stanchi di aspettare
Svoltato il primo angolo il sole ci colpisce
La luce cambia i visi e gli occhi ci ferisce
E sembra che le bocche non vogliano parlare
Che stare in quel silenzio sia un fatto naturale
Lento cammina l’autobus il viaggio è cominciato
Ed il parlare è un fatto che sembra sia vietato
Ma certo non è vero, Maria non può tacere
Si arma di un sorriso che non sa trattenere
E parla a poco a poco con chi le sta più accanto
E poi alza la voce: ora il silenzio è infranto
Viaggia più allegro l’autobus quasi avesse capito
Il muro del silenzio è stato demolito
Siam tutti un po' sorpresi colpiti svergognati
Come se a quel silenzio fossimo rassegnati
La maschera del viso si scioglie come cera
La nostra faccia adesso diventa quella vera
Spedito imbocca l’autobus strade sempre più grandi
E porta all’apertura del cuore dei viaggianti
Le idee prendono forma, ti escono dai denti
E vanno a stuzzicare le orecchie dei presenti
Si parla del lavoro, del misero salario
Dei furti e degli abusi che compie il propietario
E l’autobus si ferma, raccoglie facce nuove
Dal fondo della mente qualcosa ora si muove
Ed è arrivata a tutti la voglia di parlare
Assieme alla certezza che adesso si può fare
E l’allegria sorprende i pigri ad origliare
Che anche se non parlano restano ad ascoltare
L’autista è come noi, parla con il vicino
È nuovo in questo giorno l’autobus del mattino
Le donne i vecchi e i giovani non dico son già uniti
Ma è come se lo fossero di più ogni minuto
Perchè in ogni sillaba che rovesciamo a imbuto
C'è dentro sempre un unico identico nemico
Ognuno adesso parla di sè con il vicino
È un unico pensiero l’autobus del mattino
Il prezzo della carne, la misera pensione
I figli sulla strada della televisione
E dei disoccupati e della repressione
Gli affitti delle case, un’altra occupazione
E l’autobus ribolle di giusta ribellione
Si parla dei soprusi compiuti dal padrone
E se ne va il silenzio, parliamo forte tutti
La colpa è del governo, «massa di farabutti»
Ci esplode dal di dentro la voglia di cambiare
Insieme alla certezza che adesso si può fare
L’autobus ora è vita, il sole è entusiasmante
Che bel mattino è questo: domani sarà raggiante!
Songtekstvertaling
We zitten allemaal in de bus te slapen.
Corron met weinig verlangen de laatste aankomsten
Iedereen neemt zijn plaats in op de bodem van zijn Kanton
Het sluit in een stilte die gemaakt is van onderdrukking
En de arbeiders in de bus zijn klaar om te gaan
Vrouwen oud en jong zijn het wachten zat.
Draai de eerste hoek de zon raakt ons
Het licht verandert ons gezicht en onze ogen doen ons pijn.
En het lijkt erop dat de monden niet willen praten
Dat in die stilte zijn een natuurlijk feit is
Langzaam lopen de bus de reis begon
En praten is een feit dat verboden lijkt te zijn.
Maar natuurlijk is het niet waar, Maria kan niet zwijgen.
Je bewapent jezelf met een glimlach die je niet kunt tegenhouden.
En ze praat beetje bij beetje met degenen die het dichtst bij haar staan.
En dan verheft hij zijn stem: nu is de stilte gebroken
Reizen vrolijker de bus had bijna begrepen
De muur van stilte is gesloopt.
Laten we allemaal een beetje verrast zijn. schaamteloos.
Alsof we ons bij die stilte neerleggen.
Het gezichtsmasker smelt als was.
Ons gezicht wordt nu het echte.
Getransporteerd neem de bus Grotere en grotere wegen
En het leidt tot de opening van de harten van reizigers
Ideeën krijgen vorm, ze komen uit je tanden
En ze gaan de oren plagen van de aanwezigen
Er wordt gesproken over werk, over slecht loon.
Diefstallen en misbruik door de eigenaar
En de bus stopt, pikt nieuwe gezichten op
Uit de grond van de geest beweegt er nu iets
En het kwam tot iedereen het verlangen om te praten
Samen met de zekerheid dat we nu
En vrolijkheid verrast de lui om mee te luisteren.
Dat zelfs als ze niet praten, ze blijven luisteren.
De chauffeur is net als wij, praat met de buurman.
Is nieuw op deze dag de ochtendbus
Vrouwen, oud en Jong, Ik zeg niet dat ze al verenigd zijn.
Maar het is alsof ze elke minuut meer zijn.
Want in elke lettergreep morsen we trechter.
Er zit altijd een identieke vijand in.
Iedereen praat nu over zichzelf met zijn buurman.
Het is een enkele gedachte de ochtendbus
De prijs van vlees, het slechte pensioen
Kinderen op weg naar de televisie
En de werklozen en de onderdrukking
Woninghuur, ander beroep
En de bus is gloeiend heet en gloeiend heet.
We hebben het over de misstanden van de meester.
En de stilte gaat, we spreken allemaal luid
Het is de schuld van de regering.»
We exploderen vanuit het verlangen om te veranderen.
Samen met de zekerheid dat we nu
De bus is nu leven, de zon is opwindend
Wat een prachtige ochtend is dit: morgen zal stralend zijn!