Pickin' On Series — Know Your Onion! songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Know Your Onion!" van Pickin' On Series.
Songteksten
Shut out
Pimpled and angry
I quietly tied all my guts into knots
Gave up
On trying to make them
I figured it’d take 'em too long to look up
And besides
It was undeniably clear to me
I don’t know why
When every other part of life
Seemed lock behind shutters
I knew the worthless dregs
We’ve always been
Lucked out
Found my favorite record
Lying in wait at the Birmingham mall
The songs that I heard
The occasional book
Were the only fun I ever took
And I got on with making myself
And the trick is just making yourself
But when they’re parking their cars on your chest
You’ve still got a view of the summer sky
To make it hurt twice when your restless body
Caves to its whims
And suddenly struggles to take flight
Three thousand miles northeast
I left all my friends at the morning bus stop
Shaking their heads
«What kinda life you dream of?
You’re allergic to love»
Yes I know but I must say in my own defense
It’s been undeniably dear to me
I don’t know why
When every other part of life
Seemed locked behind shutters
I knew the worthless dregs we are
The selfless loving saints we are
The melting sliding dice
We’ve always been
Songtekstvertaling
Buiten sluiten
Gepimpt en boos
Ik heb al m ' n ingewanden in knopen gestoken.
Opgeven
Over proberen ze te maken
Ik dacht dat het te lang zou duren om op te kijken.
En trouwens ...
Het was me ontegenzeggelijk duidelijk.
Ik weet niet waarom.
Wanneer elk ander deel van het leven
Leek vergrendeld achter luiken
Ik kende het waardeloze uitschot.
Dat zijn we altijd geweest.
Gelukkig.
Ik heb mijn favoriete plaat gevonden.
Op de loer liggen in het winkelcentrum van Birmingham
De liedjes die ik hoorde
Occasioneel boek
Was het enige plezier dat ik ooit nam
En ik ging door met mezelf te maken.
En de truc is om jezelf te maken.
Maar als ze hun auto ' s op je borst parkeren
Je hebt nog steeds een uitzicht op de zomerhemel
Om het twee keer pijn te doen als je rusteloze lichaam
Grotten naar zijn grillen
En plotseling worstelt om te vliegen
Drieduizend mijl Noordoost
Ik liet al mijn vrienden achter bij de ochtend bushalte.
Hun hoofd schudden
"Waar droom je van?
Je bent allergisch voor liefde.»
Ja, ik weet het, maar ik moet het in mijn eigen verdediging zeggen.
Het is me ontegenzeggelijk dierbaar geweest.
Ik weet niet waarom.
Wanneer elk ander deel van het leven
Leek opgesloten achter luiken.
Ik wist het waardeloze uitschot dat we zijn.
De onbaatzuchtige liefdevolle heiligen die we zijn
De smeltende glijdende dobbelstenen
Dat zijn we altijd geweest.