Phosphorescent — Joe Tex, These Taming Blues songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Joe Tex, These Taming Blues" van Phosphorescent.
Songteksten
is it ever gonna not be so hard to see you around?
am i really really really really gonna have to really gonna have to really have
to leave town?
i mean i called upon a bunch of angels calling angels ain’t you supposed to
come and take away these blues?
i mean we came upon a bunch of rabies and there is nothing all us little
animals can do.
all five kinds of rains
all nine kinds of thunder and
eighteen white horses who will not ever come to me!
don’t plant your feet, love, in that garden of blame.
don’t break me no more, love.
i’m already tame.
is it ever gonna stop this trouble of just being around my friend?
am i really really really really gonna have to really gonna have to really have
to leave town again?
i mean i lay myself upon the water calling water ain’t you supposed to come and
save us all from all these flames?
i mean we’re caught among the awful branches and you know they’re burning us
and yes they’re burning all of us’s names.
and i stood on the shore.
all wilted and wondering,
«ain't you got nobody, ain’t you still sweet tonight?»
so don’t plant no more feet, love, in that forest of blame.
don’t break me no more, love.
i’m already tame.
(hey there!)
Songtekstvertaling
is het ooit niet zo moeilijk om je hier te zien?
moet ik echt echt echt ...
om de stad te verlaten?
ik bedoel, ik heb een stel engelen opgeroepen die engelen roepen, hoor je dat niet te doen?
kom je die blues weghalen?
ik bedoel, we kwamen op een bos hondsdolheid en er is niets allemaal wij kleine
dieren kunnen dat.
alle vijf soorten regen
alle negen soorten donder en
achttien witte paarden die nooit naar mij zullen komen!
plant je voeten niet in die tuin van schuld.
breek me niet meer, schat.
ik ben al tam.
gaat het ooit stoppen met deze moeite om gewoon bij mijn vriend te zijn?
moet ik echt echt echt ...
om de stad weer te verlaten?
ik bedoel, ik lag op het water, riep water.
ons allemaal redden van al die vlammen?
ik bedoel, we zitten vast tussen de vreselijke takken en je weet dat ze ons verbranden.
en ja, ze verbranden alle namen van ons.
en ik stond op de kust.
helemaal verwelkt en zich afvragend,
"heb je niemand, ben je niet nog steeds lief vanavond?»
dus plant geen voeten meer in dat bos van schuld.
breek me niet meer, schat.
ik ben al tam.
Hallo daar!)