Philip Glass — The Poet Acts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Poet Acts" van Philip Glass.
Songteksten
The poet acts like if there is no present,
the mind moves back and forth,
trying to distinguish simplicity.
There are no look backs nor verification,
the meaning it is not memorized:
there are no plans for composition.
Grammar gets lost in a valley.
Analysis perishes;
only truth is searched.
But what is truth really?
That cannot be determined.
Most of the poet acts walk near by the words love, freedom, sadness,
melancholy and self-awareness;
while others
struggle to find the voice
that once seemed clear
and now is completely forgotten.
The poet battles his way out from an emotional highway,
with drastic turns,
endless yellow lights, highlighted speed limits,
altering what once was
a smooth and unstoppable drive.
The acts dissipate between thoughts that put in question
what started with inspiration.
The poet has no map and no guidelines.
The mind travels deep down,
searching for the unknown.
It might be even possible
that nothing would come back at all as the written word,
maybe the emotion does not get exposed and all becomes
a lying fact
waiting to be broken and scrutinized.
Truth happens by accident.
Our illusory world tricks us in thinking we did find meaning,
but life does not care
at all.
The poet acts, similar to pieces of paper, are there,
in plain sight,
waiting to be judge for their content,
even when there may be,
in blank pages,
nothing to tell…
Songtekstvertaling
De dichter doet alsof er geen heden,
de geest beweegt heen en weer,
ik probeer eenvoud te onderscheiden.
Er is geen terugblik of controle.,
de betekenis ervan wordt niet onthouden:
er zijn geen plannen voor compositie.
Grammatica raakt verloren in een vallei.
Analyse verdwijnt;
de enige waarheid wordt gezocht.
Maar wat is waarheid eigenlijk?
Dat kan niet worden vastgesteld.
De meeste van de dichter acts lopen in de buurt van de woorden liefde, vrijheid, verdriet,
melancholie en zelfbewustzijn;
terwijl anderen
worstel om de stem te vinden
dat ooit duidelijk leek
en nu is het helemaal vergeten.
De dichter vecht zich een weg uit een emotionele snelweg,
met drastische bochten,
eindeloze gele lichten, gemarkeerde snelheidslimieten,
veranderen wat ooit was
een gladde en niet te stoppen drive.
De handelingen vervliegen tussen gedachten die in vraag worden gesteld
wat begon met inspiratie.
De dichter heeft geen kaart en geen richtlijnen.
De geest reist diep van binnen,
zoeken naar het onbekende.
Het zou zelfs mogelijk zijn
dat niets terug zou komen als het geschreven woord,
misschien wordt de emotie niet blootgelegd en wordt alles
een leugenachtig feit
wachtend om gebroken en onderzocht te worden.
De waarheid gebeurt per ongeluk.
Onze illusoire wereld bedriegt ons door te denken dat we Betekenis hebben gevonden,
maar het leven geeft er niet om
helemaal.
De dichter acts, vergelijkbaar met stukken papier, zijn er,
in het zicht,
wachten om te oordelen over hun inhoud,
zelfs als er,
in blanco pagina ' s,
Er valt niets te vertellen.…