Philharmonia Orchestra — The Rio Grande songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Rio Grande" van Philharmonia Orchestra.
Songteksten
By the Rio Grande
They dance no sarabande
On level banks like lawns above the glassy, lolling tide;
Nor sing they forlorn madrigals
Whose sad note stirs the sleeping gales
Till they wake among the trees and shake the boughs
And fright the nightingales;
But they dance in the city, down the public squares
On the marble pavers with each colour laid in shares
At the open church doors loud with light within
At the bell’s huge tolling
By the river music, gurgling, thin
Through the soft Brazilian air
The Comendador and Alguacil are there
On horseback, hid with feathers, loud and shrill
Blowing orders on their trumpets like a bird’s sharp bill
Through boughs, like a bitter wind, calling
They shine like steady starlight while those other sparks are failing
In burnished armour, with their plumes of fire
Tireless while all others tire
The noisy streets are empty and hushed is the town
To where, in the square, they dance and the band is playing;
Such a space of silence through the town to the river
That the water murmurs loud —
Above the band and crowd together;
And the strains of the sarabande
More lively than a madrigal
Go hand in hand
Like the river and its waterfall
As the great Rio Grande rolls down to the sea
Loud is the marimba’s note
Above these half -salt waves
And louder still the tympanum
The plectrum, and the kettle-drum
Sullen and menacing
Do these brazen voices ring
They ride outside
Above the salt-sea's tide
Till the ships at anchor there
Hear this enchantment
Of the soft Brazilian air
By those Southern winds wafted
Slow and gentle
Their fierceness tempered
By the air that flows between
Songtekstvertaling
Bij de Rio Grande
Ze dansen geen sarabande
Op niveau banken als gazons boven het glazige, kolkende tij;
En zij zingen niet zonder madrigalen.
Wiens treurige noot De slapende Galen wakker maakt.
Tot ze wakker worden tussen de bomen en de takken schudden
En de nachtegalen bang maken;
Maar ze dansen in de stad, op de openbare pleinen
Op de marmeren stallen met elke kleur in aandelen
Bij de open deuren van de kerk luid met licht van binnen
Bij de bel ' s enorme tol
Bij de rivier.
Door de zachte Braziliaanse lucht
De Comendador en Alguacil zijn er
Te paard, verscholen met veren, luid en schel
Bevelen op hun trompetten blazen als een vogel ' s scherpe snavel
Door de takken, als een bittere wind, roepend
Ze schijnen als een stabiel sterrenlicht terwijl die andere vonken falen.
In gepolijst harnas, met de vurige pluimen.
Onvermoeibaar terwijl alle anderen moe worden
De lawaaierige straten zijn leeg en stil is de stad
Waar, op het plein, ze dansen en de band speelt;
Zo ' n stilte door de stad naar de rivier
Dat het water luid mompelt —
Boven de band en de menigte samen;
En de stammen van de sarabande
Levendiger dan een madrigal
Ga hand in hand
Zoals de rivier en haar waterval
Als de grote Rio Grande naar de zee rolt
Luid is het briefje van de marimba
Boven deze half-zout golven
En nog luider het tympanum
Het plectrum en de keteltrommel
Somber en bedreigend
Gaan deze brutale stemmen over
Ze rijden naar buiten.
Boven het getij van de zee
Tot de schepen daar voor anker gaan
Hoor deze betovering.
Van de zachte Braziliaanse lucht
Bij de winden die het stof doen opwaaien.
Langzaam en zacht
Hun felheid getemperd
Bij de lucht die tussen hen stroomt.