Phil Ochs — The Thresher songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Thresher" van Phil Ochs.
Songteksten
The Thresher was built
And the Thresher was launched
And the crew of the Thresher was sworn.
She was shaped like a tear
She was built like a shark
She was made to run fast and free.
And the builders shook their hands
And the builders shared their wine,
And thought that they had mastered the sea.
Yes, she’ll always run silent
And she’ll always run deep
Though the ocean has no pity
Though the waves will never weep
They’ll never weep.
And they marvelled at her speed
marvelled at her depth
marvelled at her deadly design.
And they sailed to every land
And they sailed to every port
Just to see what faults they could find.
Then they put her on the land
For nine months to stand
And they worked on her from stem to stern.
But they could never see
It was their coffin to be For the sea was waiting for their return.
Yes, she’ll always run silent
And she’ll always run deep
Though the ocean has no pity
And the waves will never weep
They’ll never weep.
On a cold Wednesday morn
They put her her out to sea
When the waves they were nine feet high.
And they dove beneath the waves
And they dove to their graves
And they never said a last goodbye.
And its deeper and deeper
And deeper they dove
Just to see what their ship could stand.
But the hull gave a moan
And the hull gave a groan
And they plunged to the deepest darkest sand.
Now she lies in the depths
Of the darkened ocean floor
Covered by the waters cold and still.
Oh can’t you see the wrong
She was a death ship all along
Died before she had a chance to kill.
And it’s 8000 fathoms of the water above
And over 100 men below
And sealed in their tomb
Is the cause of their doom
That only the sea will ever know
Songtekstvertaling
De Dorser is gebouwd
En de Dorser werd gelanceerd.
En de bemanning van de Dorser werd beëdigd.
Ze had de vorm van een scheur.
Ze is gebouwd als een haai.
Ze moest snel en vrij rennen.
En de bouwers schudden hun handen
En de bouwers deelden hun wijn,
En ze dachten dat ze de zee onder controle hadden.
Ja, ze zal altijd zwijgen.
En ze zal altijd diep gaan
Hoewel de oceaan geen medelijden heeft
Hoewel de golven nooit zullen huilen
Ze zullen nooit huilen.
En zij verbaasden zich over haar snelheid.
verbaasd over haar diepte
verbaasd over haar dodelijke ontwerp.
En zij zeilden naar elk land.
En ze zeilden naar elke haven
Gewoon om te zien welke fouten ze konden vinden.
Dan zetten ze haar op het land
Negen maanden om te staan
En ze werkten aan haar van voor tot achter.
Maar ze konden nooit zien
Het was hun doodskist, want de zee wachtte op hun terugkeer.
Ja, ze zal altijd zwijgen.
En ze zal altijd diep gaan
Hoewel de oceaan geen medelijden heeft
En de golven zullen nooit huilen.
Ze zullen nooit huilen.
Op een koude woensdag ochtend
Ze hebben haar op zee gezet.
Toen de golven drie meter hoog waren.
En ze doken onder de golven
En zij doken in hun graven.
En ze hebben nooit een laatste afscheid genomen.
En het dieper en dieper
En dieper doken ze.
Gewoon om te zien wat hun schip zou kunnen staan.
Maar de romp kreunde.
En de romp kreunde
En ze vielen in het diepste donkerste zand.
Nu ligt ze in de diepte.
Van de donkere oceaanbodem
Bedekt door het water koud en stil.
Zie je niet wat verkeerd is?
Ze was altijd al een dood schip.
Stierf voordat ze de kans had om te doden.
En het is 8000 Vadem van het water boven
En meer dan 100 man beneden
En verzegeld in hun graf.
Is de oorzaak van hun ondergang.
Dat alleen de zee ooit zal weten