Phil Ochs — Flower Lady songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Flower Lady" van Phil Ochs.
Songteksten
Millionaires and paupers walk the hungry street
Rich and poor companions of the restless beat
Strangers in a foreign land, strike a match with a trembling hand
Learn too much to ever understand
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Lover’s quarrel, snarl away their happiness
Kisses crumble in a web of loneliness
It’s written by the poison pen, voices break before they bend
The door is slammed, it’s over once again
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Poets agonize they cannot find the words
And the stone stares at the sculptor asks «Are you absurd?»
The painter paints his brushes back, through the canvas runs a crack
Portrait of the pain never answers back
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Soldiers disillusioned to come home from the war
Sarcastic students tell them not to fight no more
And they argue through the night, black is black and white is white
Walk away both knowing they are alright
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Smoke dreams of escaping souls are drifting by Dull the pain of living as they slowly die
Smiles change into a sneer washed away by whiskey tears
In the quicksand of their mind they disappear
Still nobody’s buying flowers from the flower lady
Feeble, aged a-people almost to their knees
Complain about the present using memories
Never found their pot of gold, wrinkled hands pound weary holes
Each line screams out you’re old, you’re old, you’re old
But nobody’s buying flowers from the flower lady
And the flower lady hobbles home without a sale
Tattered shreds of petals leave a fading trail
Not a pause to hold the rose, even she no longer knows
The lamp goes out the evening now is closed
And nobody’s buying flowers from the flower lady
Songtekstvertaling
Miljonairs en armoedzaaiers lopen de hongerige straat
Rijke en arme vrienden van de rusteloze beat
Vreemdelingen in een vreemd land, sla een lucifer aan met een trillende hand
Leer te veel om ooit te begrijpen.
Maar niemand koopt bloemen van de bloemenvrouw.
Ruzie tussen geliefden, snarl hun geluk weg
Kussen verkruimelen in een web van eenzaamheid
Het is geschreven door de gifpen, stemmen breken voordat ze buigen.
De deur is dicht, het is weer voorbij.
Maar niemand koopt bloemen van de bloemenvrouw.
Dichters kwellen ze kunnen de woorden niet vinden
En de steen staart naar de beeldhouwer vraagt: "ben je absurd?»
De schilder schildert zijn borstel terug, door het doek loopt een scheur
Portrait of the pain geeft nooit antwoord
Maar niemand koopt bloemen van de bloemenvrouw.
Soldaten gedesillusioneerd om thuis te komen van de oorlog
Sarcastische studenten zeggen dat ze niet meer moeten vechten.
En ze ruziën door de nacht, zwart is zwart en wit is wit
Ze weten allebei dat ze in orde zijn.
Maar niemand koopt bloemen van de bloemenvrouw.
Rookdromen om te ontsnappen zielen zweven door de pijn van het leven terwijl ze langzaam sterven
Glimlachen veranderen in een grijns weggespoeld door whiskey tears
In het drijfzand van hun geest verdwijnen ze
Nog steeds koopt niemand bloemen van de bloemenvrouw.
Zwak, oude mensen bijna op de knieën
Klagen over het heden met behulp van herinneringen
Nooit hun pot met goud gevonden, gerimpelde handen slaan vermoeide gaten
Elke zin schreeuwt dat je oud bent, je bent oud, je bent oud
Maar niemand koopt bloemen van de bloemenvrouw.
En de bloemenvrouw hobbelt naar huis zonder verkoop
Verscheurde stukjes bloemblaadjes laten een vervaagd spoor achter.
Geen pauze om de roos vast te houden, zelfs zij weet het niet meer.
De lamp gaat uit de avond is nu gesloten
En niemand koopt bloemen van de bloemenvrouw.