Phideaux — Headstones songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Headstones" van Phideaux.
Songteksten
I’ve been running all my life
Like a chicken heading for the knife
Inside the farmer’s pen
Most of me was left behind
In school where I first learnt to write
With my father’s pen
Mighty was the sword I thrust
Until the words betrayed my trust
And secrets gave away
I was young and juvenile
Inferno hot and volatile
I had so much to say
And the children in the park are playing
Suspiciously they look to me Like headstones in a graveyard swaying
Sometimes it is hard to see
That all we have is what we need
I’m always wanting more
When you’re lost with no one else
It doesn’t help to find yourself
It helps to find the door
And the children in the park are playing
And the headstones are silently waiting
History is littered with
Has-beens who have never lived
Do not look away
This could be your destiny
Unless you learn that you are free
And leave behind the chains
And the children in the park are playing
And the headstones are the only thing staying…
Songtekstvertaling
Ik ren al mijn hele leven.
Als een kip op weg naar het mes
In de boerenkast
De meesten van mij bleven achter.
Op school, waar ik leerde schrijven.
Met de pen van mijn vader.
Machtig was het zwaard dat ik stak
Totdat de woorden mijn vertrouwen beschamen
En geheimen verraden
Ik was jong en Jong.
Inferno heet en Vluchtig
Ik had zoveel te zeggen.
En de kinderen in het park spelen
Verdacht veel lijken ze op grafstenen op een kerkhof.
Soms is het moeilijk om te zien
Dat alles wat we hebben is wat we nodig hebben
Ik wil altijd meer.
Als je verloren bent met niemand anders
Het helpt niet om jezelf te vinden.
Het helpt om de deur te vinden
En de kinderen in het park spelen
En de grafstenen wachten in stilte.
De geschiedenis is bezaaid met
Has-beens die nooit geleefd hebben
Kijk niet weg.
Dit kan je lot zijn.
Tenzij je leert dat je vrij bent.
En de ketenen achterlaten.
En de kinderen in het park spelen
En de grafstenen zijn het enige dat blijft…