Phideaux — A Curse of Miracles songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Curse of Miracles" van Phideaux.
Songteksten
In the streets I was drifting though the lanes
Everybody looked away, I felt tension and afraid
In the back of my head I feel terribly dead
Friday afternoon came a rustling from the room
I was strangely terrified by the things I heard inside
Then a voice so strong & loud said: «it could be yours by now»
Saturday at four I snuck back to the corridor
And slipped into the room, now quiet as a tomb
And there, written on the ground in dust:
«it should be yours by now»
And it’s so strange, cuz in the back of my head
I still feel terribly dead — so just go away
Leave me chained to the wall just like you’ve done it before
Everyone knows that it’s my regular show
Is my deliverance near? I don’t see it — I don’t hear
Where’s the trumpets blowing fire and the angel hosted choir?
I keep waiting for the sound cuz it should be here by now
But there’s no change, in the back of my head
The monster wants to be fed — and I can’t get away
Cuz when you’ve done it before what’s it matter once more?
Everyone knows that it’s your regular show
Once upon a time in the blinking of an eye
The oracle was mine like the sage had prophesied
It was whispered through the clouds
Said: «it will be yours right now»
Songtekstvertaling
In de straten zwierf ik door de banen
Iedereen keek weg, Ik voelde spanning en angst.
In mijn achterhoofd voel ik me vreselijk dood.
Vrijdagmiddag kwam er een ritsel uit de kamer
Ik was doodsbang voor de dingen die ik van binnen hoorde.
Toen zei een stem zo sterk en luid: "het zou nu van jou kunnen zijn»
Zaterdag om vier uur sloop ik terug naar de gang.
En glipte de kamer in, nu zo stil als een graf
En daar, op de aarde geschreven in stof.:
"het zou nu van jou moeten zijn»
En het is zo vreemd, want in mijn achterhoofd
Ik voel me nog steeds vreselijk dood, dus ga gewoon weg.
Laat me vastgeketend aan de muur zoals je het eerder hebt gedaan.
Iedereen weet dat het mijn reguliere show is.
Is mijn verlossing nabij? Ik zie het niet.
Waar zijn de trompetten die vuur blazen en het engel koor?
Ik blijf wachten op het geluid want het zou hier al moeten zijn.
Maar er is geen verandering in mijn achterhoofd.
Het monster wil gevoed worden en ik kan niet weg.
Want als je het eerder hebt gedaan, wat maakt het dan nog meer uit?
Iedereen weet dat het je gewone show is.
Er was eens een tijd in het knipperen van een oog
Het orakel was van mij zoals de wijze had voorspeld
Het werd gefluisterd door de wolken
Hij zei: "hij is nu van jou.»