PFR — Fight songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fight" van PFR.
Songteksten
She takes the six o’clock train
It’s off to work and then home again
She wonders if this will ever change
Clutching her pillow she hides in a dark
Room in her heart
How long has it been
Since love touched her and she let it in
Chased out the shadows, filled emptiness
With her head in her hands
She cries, «Come back again, I need you my friend»
We fight on our knees
But don’t often see
The battles that rage being won
But fight on we will
And tarry until
Love comes to carry us on
To kneel with the broken in spirit
And call upon the Son
So many holes here within
Torn apart and then blown by the wind
Hell and high water come crashing in
Pride says to fight but he cannot defend
This means to an end
The truth cuts like a blade
Bleeding all of the plans that he made
Nothing but faith in the one who came
Can ever bring peace to the spirit again
Will he understand
We fight on our knees
For those who might see
The battle is over, it’s won
Not by our hands
By the Son of man
He who is has overcome
Death and the grave hold no power
To those who call upon the Son
(Guitar Solo)
We fight on our knees
But don’t often see
The battles that rage being won
But fight on we will
And tarry until
Love comes to carry us on
To kneel with the broken in spirit
And call upon the Son
Songtekstvertaling
Ze neemt de trein van zes uur.
Hij gaat naar z ' n werk en dan weer naar huis.
Ze vraagt zich af of dit ooit zal veranderen.
Met haar kussen verstopt ze zich in het donker.
Kamer in haar hart
Hoe lang is het geleden
Sinds de liefde haar aanraakte en ze het binnen liet
Achtervolgde de schaduwen, vulde leegte
Met haar hoofd in haar handen
Ze roept: "kom terug, Ik heb je nodig, mijn vriend»
We vechten op onze knieën.
Maar ik zie niet vaak
De gevechten die woede wordt gewonnen
Maar we zullen vechten.
En blijven tot
Liefde komt om ons voort te dragen
Knielen met de gebroken geest
En roep de Zoon aan
Er zitten zoveel gaten in.
Verscheurd en dan geblazen door de wind
Hel en hoog water vallen binnen
Pride zegt te vechten, maar hij kan zich niet verdedigen.
Dit betekent tot een einde
De waarheid snijdt als een mes.
Alle plannen die hij gemaakt heeft, laten bloeden.
Alleen maar vertrouwen in degene die kwam.
Kan de geest ooit weer vrede brengen
Zal hij het begrijpen?
We vechten op onze knieën.
Voor hen die zien
De strijd is voorbij, het is gewonnen
Niet door onze handen.
Door de Zoon des mensen
Hij die overwonnen heeft
De dood en het graf hebben geen macht.
Aan hen die de Zoon aanroepen
(gitaarsolo)
We vechten op onze knieën.
Maar ik zie niet vaak
De gevechten die woede wordt gewonnen
Maar we zullen vechten.
En blijven tot
Liefde komt om ons voort te dragen
Knielen met de gebroken geest
En roep de Zoon aan