Petter — Arbete songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Arbete" van Petter.
Songteksten
Arbete ger bröd så jag svettas för en orsak
En klok insikt och livet känns solklart
Liksom bäckarna flödar till floder
Floder till havet, vi bygger utav dem
Erfarenhet, ja jag tror jag har dem
Uppväxt i staden så jag är hygglig med garden
Man lär sig att leva efter sin egen miljö
Blir robust och hård när allting faller som snö
Det här är vardagsmat, kanske en värdslig sak
Men det skrämmer mig ibland för jag har en bitter smak
Ingen dör före sin tid, det har ödet bestämt
Aldrig trott på nån Gud men får känslor i advent
Livet är paniken i en brinnande teater
Och jag brinner inombords och min hjärna är en krater
Och färgen från min omgivning den finns därinpå
Så likt betongen är grå blir mina känslor blå
För jag lämnar allt det där
Så långt som det bär, fast i min värld
För jag hamnar alltid där
Så långt som det bär, fast i min värld
Och dom minns jag, frågorna dom finns här
Dagarna går jag dealar ständigt med min dumhet
Vill göra rätt på nåt sätt och få det rumsrent
Men felstegen finns där, har gjort dem till tusen
När bjälkarna ruttnar, faller hela huset
Svårt att formulera varför jag lever så här
Drömmer om att resa, om att få se vår värld
Innan den försvinner för gott, för det är nåt jag förstått
Att inget är för evigt under människans brott
Jag kastar olja på paletten för att måla mitt liv
Det blir en dåre på driv som alltid snålar med tid
Min spontanitet liknas närmast vid en blomma
Där nätterna blir långa, har svårt att somna
Och vardagen är grå, ett mönster man vill bryta
Daglig basis det handlar om att flyta
Och drömmarna de kvävs men de finns i perferin
Som energi och bensin, ett depressionsvaccin
För jag lämnar allt det där
Så långt som det bär, fast i min värld
För jag hamnar alltid där
Så långt som det bär, fast i min värld
Och dom minns jag, frågorna dom finns här
Har vart i lejonets kula, stått där vid grinden
Klättrat för högt, har fått känna på svindeln
Aldrig tittat ned, men blickat upp mot himlen
Berusat mig själv för att flippa mina sinnen
Sen vaknat upp till något sobert tillstånd
Kan inte rubba på tiden för den har sin gång
Alla klavertramp, klart jag minns dem
Folk som jag sårat genom åren är det synd om
Vi faller isär, det har man lärt sig genom åren
Skriker och svär, hinner knappt läka såren
Det börjar med en bagatell som slutar i hell
Slutar i en lägenhet där jag somnar helt själv
Songtekstvertaling
Werk geeft brood, dus ik zweet voor een goede zaak.
Een wijs inzicht en het leven voelt voor de hand liggend.
Zoals de rivieren stromen.
Rivieren naar de zee, we bouwen uit hen
Ervaring, Ja ik denk dat ik ze heb.
Opgroeien in de stad, zodat ik fatsoenlijk ben met tuin
Je leert leven volgens je eigen omgeving
Wordt stevig en hard als alles valt als sneeuw
Dit is gemeengoed, misschien een waardig ding
Maar het maakt me soms bang omdat ik een bittere smaak heb.
Niemand sterft voor zijn tijd, het lot heeft besloten
Hij geloofde nooit in een God, maar kreeg emoties in de advent.
Het leven is de paniek van een brandend theater
En ik Brand van binnen en mijn hersenen zijn een Krater
En de kleur van mijn omgeving is daar.
Hoe grijs het beton ook is, mijn gevoelens worden blauw
Omdat ik dat allemaal achterlaat.
Voor zover het meedraagt, vast in mijn wereld
Omdat ik daar altijd eindig.
Voor zover het meedraagt, vast in mijn wereld
En ik herinner me de vragen die ze hier hebben.
De dagen gaan voorbij Ik ga constant om met mijn domheid
Ik wil het juiste doen en de kamer schoon maken.
Maar de verkeerde stappen zijn er, hebben ze duizend
Als de balken Rotten, valt het hele huis.
Moeilijk uit te leggen waarom ik zo leef.
Dromen van reizen, van het zien van onze wereld
Voordat het voorgoed verdwijnt, want er is iets dat ik begrijp
Dat niets voor altijd is onder de misdaden van de mens
Ik gooi olie op het palet om mijn leven te schilderen.
Het wordt een dwaas op de rit die altijd bezuinigt op tijd
Mijn spontaniteit lijkt bijna op een bloem.
Waar de nachten lang worden, moeite hebben om in slaap te vallen
En het dagelijks leven is grijs, een patroon dat je wilt breken
Dagelijkse basis het draait allemaal om stromen
En de dromen die ze verstikken maar ze zijn in de perferin
Zoals energie en benzine, een depressievaccin
Omdat ik dat allemaal achterlaat.
Voor zover het meedraagt, vast in mijn wereld
Omdat ik daar altijd eindig.
Voor zover het meedraagt, vast in mijn wereld
En ik herinner me de vragen die ze hier hebben.
Is in het hol van de Leeuw geweest, daar bij de poort
Te hoog geklommen, ik moet de Vertigo voelen
Ik keek nooit naar beneden, maar keek naar de hemel
Dronken mezelf om mijn zintuigen te laten schrikken
Toen werd ik wakker in een nuchtere toestand.
Kan de tijd niet veranderen omdat het zijn tijd is
Allemaal klavertramp, ik herinner me ze duidelijk.
Mensen die ik heb gekwetst door de jaren heen is het een schande
We vallen uit elkaar, het is geleerd in de loop der jaren
Schreeuwen en vloeken, nauwelijks in staat om de wonden te genezen
Het begint met een kleinigheid die eindigt in de hel.
Eindigt in een appartement waar ik helemaal alleen in slaap val.