Peter, Paul And Mary — No Choice songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Choice" van Peter, Paul And Mary.
Songteksten
It was a love so big that it filled his heart
Til it swelled and finally burst apart
And where the love spilled out they called it art
But he never really had no choice
Whoa, he had no choice
No, he never had no choice
When he gave his river a voice
He never really had no choice.
He was thinking that the pain came much too soon
When he locked himself up inside his room
Well it hurt real bad to write that tune
but he never really had no choice
And there were some who could not understand
When he built those castles with his hands
And he knew damn well they were only sand
But he never really had no choice.
Sometimes a man sometimes a boy
And he made some music and he made some noise
But he felt his pain and he felt his joy
But he never really had no choice.
There was a beautiful fire inside of him
As he balanced his way out on that limb
Could of burned right through that branch so thin
but he never really had no choice
And they all talked about him when he died
They studied and they theorized
But when he was through they’d laughed and cried
And he never really had no choice
It was a love so big that it filled his heart
'Til it swelled and finally burst apart
Where the loved spilled out they called it art
But he never really had no choice
Songtekstvertaling
Het was een liefde zo groot dat het zijn hart vulde
Totdat hij uit elkaar knalde.
En waar de liefde uitgroeide noemden ze het kunst.
Maar hij had nooit echt geen keus.
Hij had geen keus.
Nee, Hij had geen keus.
Toen hij zijn rivier een stem gaf
Hij had nooit echt geen keus.
Hij dacht dat de pijn veel te snel kwam.
Toen hij zichzelf opsloot in zijn kamer.
Het doet heel erg pijn om dat liedje te schrijven.
maar hij had nooit echt geen keus.
En er waren er die niet begrepen
Toen hij die kastelen bouwde met zijn handen
En hij wist verdomd goed dat het maar zand was.
Maar hij had nooit echt geen keus.
Soms een man soms een jongen
Hij maakte muziek en maakte geluid.
Maar hij voelde zijn pijn en hij voelde zijn vreugde
Maar hij had nooit echt geen keus.
Er was een prachtig vuur in hem.
Terwijl hij zijn weg uit die ledemaat balanceerde
Kon dwars door die tak heen branden, zo dun.
maar hij had nooit echt geen keus.
En ze spraken allemaal over hem toen hij stierf.
Ze studeerden en ze theoretiseerden
Maar toen hij klaar was, hadden ze gelachen en gehuild.
En hij had nooit echt geen keus.
Het was een liefde zo groot dat het zijn hart vulde
Tot het opzwol en uiteindelijk uit elkaar barstte.
Waar de liefde uitgroeide noemden ze het kunst.
Maar hij had nooit echt geen keus.