Peter Hammill — The Comet, The Course, The Tail songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Comet, The Course, The Tail" van Peter Hammill.
Songteksten
They say we are endowed with Free Will
— at least that justifies our need for indecision.
But between our insticts and the lust to kill
We bow our heads in submission.
They say that no man is an island
But then they say our castles are our homes;
It’s felt the choice is ours, between peace and violence
…oh, yes, we choose, alone?
While the comet spreads its tail across the sky
It nowhere near defines the course it flies,
Nor does it find its own direction.
Though the path of the comet be sure,
Its constitution is not,
So its meaning is possibly more
Than the tracing of a tail
In one brief shot at glory.
Love and peace and individuality,
So order and society are man-made?
War and hate and dark depravity,
Or are we slaves?
Channeling aggressive energies,
The Death Wish and the Will to survive
Into finding and preserving enemies,
Is that the only way we know that we’re alive?
In the slaughterhouse all corpses smell the same,
Whether queens or pawns or innocents at the game;
In the cemetery a uniform cloaks the graves
Except for outward pomp and circumstance.
There is a time set in the calendar
When all reason seems barely enough
To sustain all the shooting stars:
Times are rough.
I’m waiting for something to happen here,
It feels as though it’s long overdue:
Maybe a restatement of yesteryear
Or something entirely new.
And the knowledge that we gain in part
Always leads us closer to the very start,
And to the founding questions:
How can I tell that the road signed to hell
Doesn’t lead up to heaven?
What can I say when, in some obscure way,
I am my own direction?
Songtekstvertaling
Ze zeggen dat we de vrije wil hebben.
dat rechtvaardigt tenminste onze behoefte aan besluiteloosheid.
Maar tussen onze indrukken en de lust om te doden
We buigen ons hoofd in onderwerping.
Ze zeggen dat niemand een eiland is.
Maar dan zeggen ze dat onze kastelen onze huizen zijn;
De keuze is aan ons, tussen vrede en geweld.
... oh, ja, we kiezen, alleen?
Terwijl de komeet zijn staart over de hemel spreidt
Het bepaalt niet de koers die het vliegt.,
En zij vindt geen leiding.
Hoewel het pad van de komeet zeker is,
De grondwet is niet,
Dus de betekenis is mogelijk meer
Than the tracing of a tail
In één kort schot op glorie.
Liefde en vrede en individualiteit,
Dus orde en samenleving zijn door de mens gemaakt?
Oorlog en haat en duistere verdorvenheid,
Of zijn we slaven?
Kanaliseren van agressieve energieën,
De doodswens en de wil om te overleven
In het vinden en behouden van vijanden,
Is dat de enige manier om te weten dat we leven?
In het slachthuis ruiken alle lijken hetzelfde.,
Koninginnen of pionnen of onschuldigen tijdens het spel;
Op de begraafplaats bedekt een uniform de graven.
Behalve uiterlijke pracht en praal.
Er is een tijd ingesteld in de kalender
Als alle reden nauwelijks genoeg lijkt
Om alle vallende sterren in stand te houden:
Het zijn zware tijden.
Ik wacht tot hier iets gebeurt.,
Het voelt alsof het al veel te laat is.:
Misschien een herformulering van gisteren
Of iets heel nieuws.
En de kennis die we gedeeltelijk verwerven
Leidt ons altijd dichter bij het begin,
En op de fundamentele vragen:
Hoe Weet ik dat de weg naar de hel getekend is?
Leidt het niet naar de hemel?
Wat kan ik zeggen als, op een obscure manier,
Ik ben mijn eigen richting?