Peter Hammill — (No More) The Sub Mariner songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "(No More) The Sub Mariner" van Peter Hammill.
Songteksten
In my youth, I played at trains: now all steam is gone.
In my dreams, brief shelter from the rain,
I try to catch the fireglow…
With Dinky Toys, I thought that I was Stirling;
With cricket bat, I saw myself as Peter May;
Now, with all these images returning,
I wonder who I am today?
As a child, I refought the war, with plastic planes
And imagination:
I sank Tirpitz, blew up the Mohne dam, these and more,
I was the saviour of the Nation!
Oh! To be the captain of a ship of war!
The pilot of a Tempest or a York!
To hold my trench against the Panzer Korps,
Instead of simply being one who talks,
And reminisces of his fantasies,
As though life was nothing but to lose…
These only antecede the knowledge that, eventually,
He must choose…
It’s a hallmark of adulthood
That our options diminish
As our faculties for choice increase,
Till we choose everything and nothing,
Too late, at the finish.
In my youth, I held belief: my faith and thought were strong.
But now I’m stripped of every leaf, and it robs me Of the sight of right and wrong.
Oh! To be the son of Che Guevara!
One unit in the serried ranks of black!
A Papist or an Orangeman, a eunuch…
Then doubt would never cast the dagger in my back.
Oh! To be King John or Douglas Bader,
Humphrey Bogart or Victor Mature!
Which one is false and easy,
Which one harder?
Of that,
Of this,
Of me
I’m really not too sure.
Songtekstvertaling
In mijn jeugd speelde ik in treinen: nu is alle stoom weg.
In mijn dromen, korte beschutting tegen de regen,
Ik probeer de fireglow te vangen.…
Met Dinky Toys, dacht ik dat ik Stirling was.;
Met cricket bat, zag ik mezelf als Peter May;
Nu, met al deze beelden die terugkeren,
Ik vraag me af wie ik vandaag ben?
Als kind heb ik de oorlog herdacht, met plastic vliegtuigen.
En verbeelding:
Ik zonk Tirpitz, blies de mohne dam op, deze en nog veel meer.,
Ik was de redder van de natie!
Oh! Om kapitein te zijn van een oorlogsschip!
De piloot van een storm of een York!
Om mijn loopgraaf tegen de Panzer Korps te houden.,
In plaats van gewoon iemand te zijn die praat.,
En herinneringen aan zijn fantasieën,
Alsof het leven niets anders was dan te verliezen.…
Deze weten alleen maar dat, uiteindelijk,
Hij moet kiezen.…
Het is een kenmerk van volwassenheid.
Dat onze opties afnemen
Als onze mogelijkheden om te kiezen toenemen,
Tot we alles en niets kiezen,
Te laat, bij de finish.
In mijn jeugd geloofde ik: mijn geloof en gedachte waren sterk.
Maar nu ben ik ontdaan van elk blad, en het berooft me van het zicht van goed en kwaad.
Oh! Om de zoon van Che Guevara te zijn!
Eén eenheid in de rangen van zwart.
Een Papist of een Orangeman, een eunuch…
Dan zou twijfel nooit de dolk in mijn rug gooien.
Oh! Om Koning John of Douglas Bader te zijn,
Humphrey Bogart of Victor Mature!
Welke vals en gemakkelijk is,
Welke harder?
Van dat,
Van dit,
Van mij
Ik weet het echt niet zeker.