Peter Hammill — Forsaken Gardens songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Forsaken Gardens" van Peter Hammill.
Songteksten
Where are all the joys of yesterday?
Where, now, is the happiness and laughter that we shared?
Gone, like our childhood dreams, aspirations and beliefs --
Time is a thief, and he ravages our gardens,
Stripping saplings, felling trees,
Trampling on our flowers, sucking sap and drying seeds.
In the midnight candle-light of experience
All colour fades, green fingers grey…
Time, alone, shall murder all the flowers,
Still, there’s time to share our plots and all that we call 'ours'.
How much worse, then, if we all deny each others' needs
And keep our garden’s privately?
Its getting colder, wind and rain leave gashes;
Looking back, I only see the friends I’ve lost.
Fires smoulder, raking through the ashes
My hands are dirty, my mind is numb,
I count the cost of 'I':
«I need to get on, I’ve got to tend my garden;
Got to shut you out, no time to crave your pardon now».
Now I see the garden that I’ve grown is just the same
As those outside;
The fences, erected to protect, simply divide…
There’s ruination everywhere, the weather has
Played havoc with the grass --
Does anyone believe his garden’s really going to last?
In the time allotted us, can any man keep miserly his own?
Is there any pleasure in a solitary growth?
Come and see my garden if you will ----
I’d like someone to see it all before each root is killed.
Surely now its time to open up each life to all ----
Tear down the walls, if its not too late!
There is so much sorrow in the world;
There is so much emptiness and heartbreak and pain;
Somewhere on the road we have all taken a wrong
Turn ----
How can we build the right path again?
Through the grief, through the pain,
Our flowers need each others' rain…
Songtekstvertaling
Waar zijn alle geneugten van gisteren?
Waar is het geluk en het gelach dat we deelden?
Weg, net als onze kinderdromen, aspiraties en overtuigingen --
Tijd is een dief en hij verwoest onze tuinen. ,
Afsnijdende spruiten, kapbomen,
Onze bloemen vertrappen, sap zuigen en zaden drogen.
In the midnight candle-light of experience
Alle kleuren vervagen, groene vingers grijs…
Tijd, alleen, zal alle bloemen doden.,
Toch is er tijd om onze complotten te delen en alles wat we 'van ons'noemen.
Hoe veel erger dan, als we allemaal elkaars behoeften ontkennen
En onze tuin privé houden?
Het wordt kouder, wind en regen laten sneden achter;
Terugkijkend zie ik alleen de vrienden die ik verloren heb.
Vuur smeulder, rakend door de as
Mijn handen zijn vuil, mijn geest is gevoelloos,
Ik tel de kosten van "I":
"Ik moet verder, Ik moet mijn tuin verzorgen;
Ik moet je buitensluiten, geen tijd om je gratie nu te verlangen".
Nu zie ik dat de tuin die ik gegroeid ben, precies hetzelfde is.
Als degenen buiten;
De hekken, opgericht om te beschermen, verdelen…
Er is overal verwoesting, het weer heeft
Verwoestend met het gras. --
Gelooft iemand dat z ' n tuin echt lang zal duren?
In de tijd die ons is toebedeeld, kan een man gierig zijn eigen houden?
Is er enig plezier in een eenzame groei?
Kom naar mijn tuin kijken als je wilt. ----
Ik wil dat iemand alles ziet voordat elke wortel wordt gedood.
Nu is het tijd om elk leven voor iedereen open te stellen. ----
Breek de muren af, als het niet te laat is!
Er is zoveel verdriet in de wereld;
Er is zoveel leegte en verdriet en pijn;
Ergens op de weg hebben we allemaal een fout gemaakt.
Draaien ----
Hoe kunnen we het juiste pad weer opbouwen?
Door het verdriet, door de pijn,
Onze bloemen hebben elkaars regen nodig.…