Peter Case — Lakes of Ponchartrain songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lakes of Ponchartrain" van Peter Case.

Songteksten

It was one fine March morning
I bid New Orleans adieu
I was on my way to Jackson
My fortune to renew
I cursed all foreign money
No credit could I gain
Which filled my heart with longin'
For the banks of Ponchartrain
I stepped on board a railroad car
Beneath the morning sun
And I rode the rails 'til evenin'
And I laid me down again
All strangers there, no friends to me
'Til a dark girl towards me came
And I fell in love with a Creole girl
By the banks of Pontchartrain
I said, «Oh my pretty Creole girl
My money here’s no good
But if it weren’t for the alligators
I’d sleep out in the wood»
She said «You're welcome here kind stranger
Our home it’s very plain
But we’ve never turned a stranger out
By the banks of Pontchartrain»
She took me to her mama’s house
And she treated me right well
The hair across her shoulders
In jet black ringlets fell
To try and paint her beauty
I know would be in vain
So handsome was my Creole girl
By the banks of Pontchartrain
I asked would she marry me
She’d said no, it never could be
For she has got a lover
And he’s off far at sea
She said that she would wait for him
And true she would remain
'Til he returned for his Creole girl
By the banks of the Pontchartrain
So fare thee well my Creole girl
I’ll never see you more
But I won’t forget your kindness
And the cottage by the shore
And at each social gathering
A flowin' glass I’ll trane
And drink a health to my Creole girl
From the banks of Pontchartrain

Songtekstvertaling

Het was een mooie maart ochtend.
Ik neem afscheid van New Orleans.
Ik was op weg naar Jackson.
Mijn fortuin om te vernieuwen
Ik vervloekte al het buitenlandse geld.
Geen krediet kon ik winnen
Die mijn hart vulde met verlangen.
Voor de oevers van Ponchartrain
Ik stapte in een treinwagon.
Onder de ochtendzon
En ik reed op de rails tot de avond
En ik legde me weer neer
Alle vreemden daar, geen vrienden voor mij
Tot een donker meisje naar me toe kwam
En ik werd verliefd op een Creoolse meid
Door de oevers van Pontchartrain
Ik zei, " Oh mijn mooie Creoolse meisje
Mijn geld hier is niet goed.
Maar als de alligators er niet waren geweest ...
Ik zou in het bos slapen.»
Ze zei: "Je bent welkom hier vriendelijke vreemdeling
Ons huis is heel duidelijk.
Maar we hebben nog nooit een vreemde buiten gezet.
Door de oevers van Pontchartrain»
Ze nam me mee naar haar moeders huis.
En ze behandelde me goed.
Het haar over haar schouders
In jet black ringlets fell
Om haar schoonheid te schilderen
Ik weet dat het voor niets zou zijn.
Zo knap was mijn Creoolse meisje
Door de oevers van Pontchartrain
Ik vroeg of ze met me wilde trouwen.
Ze had nee gezegd.
Want ze heeft een minnaar
En hij is ver weg op zee.
Ze zei dat ze op hem zou wachten.
En waar zou ze blijven
Tot hij terug kwam voor zijn creoolse meisje.
Bij de oevers van de Pontchartrain
Vaarwel, Creoolse meid.
Ik zal je nooit meer zien.
Maar Ik zal je vriendelijkheid niet vergeten.
En het huisje aan de kust
En op elke sociale bijeenkomst
Een stromend glas Ik zal trane
En drink een gezondheid op mijn Creoolse meisje
Van de oevers van Pontchartrain