Peteco Carabajal — El Violín del Monte songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Violín del Monte" van Peteco Carabajal.
Songteksten
Violinista de los montes
músico del campo nuestro
se te está yendo la vida
entre zambas y recuerdos
El arco deshilachado
conjuga todo los tiempos
y llora todo los lloros
de la esperanza y el sueño.
Con tu violín de tres cuerdas
en verano y en invierno
sigues tocando y tocando
hasta que se entra el lucero.
Tu fortuna es de amistad
no sabes lo que es dinero
los sentires que te animan
están más allá del tiempo.
Cuando llega el carnaval
cruzas montes y potreros
y sales buscando fiesta
con tu silbo de señuelo.
Con tu ponchito gastado
cubres tu violín zambero
igual que a un niño dormido
lo cuida a tu instrumento.
Violinista de los montes
músico del campo nuestro.
Y así te pasas las horas
entre danza y zapateo
y de vez en cuando tocas
la danza de tus recuerdos.
Entonces te trae la tarde
la luz de unos ojos negros
que prometieron volver
y que lejos se perdieron.
Violinista de los campos
músico humilde del cerro
como llora tu violín
eternizado en el viento.
Songtekstvertaling
Violist van de bergen
muzikant van ons land
je verliest je leven.
tussen zambas en herinneringen
De gerafelde boog
alle tijden combineren
en huil alle tranen
van hoop en droom.
Met je driesnaar viool
in de zomer en winter
je blijft Spelen en spelen.
tot de houthakker binnenkomt.
Je fortuin is van vriendschap.
je weet niet wat geld is.
de gevoelens die je aanmoedigen
ze zijn voorbij de tijd.
Als de kermis komt
Over heuvels en grasland
en jij gaat op zoek naar een feestje.
met je lokfluitje.
Met je Versleten punch
bedek je viool zambero.
net als een slapend kind.
zorg voor je instrument.
Violist van de bergen
muzikant van ons land.
En zo breng je je uren door.
tussen dans en zapateo
en af en toe speel je
de dans van je herinneringen.
Dan brengt het je de avond
het licht van de zwarte ogen
ze beloofden terug te komen.
en zover waren ze verdwaald.
Violist van de velden
nederige muzikant van de heuvel
hoe je viool huilt
eeuwig in de wind.