Pete Townshend — Iron Man Recitative songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Iron Man Recitative" van Pete Townshend.
Songteksten
The iron man came to the top of the cliff
How far had he walked nobody knows
Where had he come from nobody knows
How was he made, nobody knows
Taller than a house, the iron man stood
At the top of the cliff in the darkness
The wind sang through his iron fingers
And his great iron head, shaped like a dustbin
But as big as a bedroom
Slowly turned to the right, slowly turned to the left
He was hearing the sea
His eyes like headlamps, glowed white then red
Then infra-red, searching the sea
Never before had the iron man seen the sea
He swayed in the strong wind that pressed against his back
He swayed forward on the brink of the high cliff
And his right foot, his enormous iron right foot
Lifted-up out into space
And the iron man stepped forward, off the cliff into nothingness
Crash
Down the cliff, the iron man came toppling head over heels
Crash, crash, crash
From rock to rock, tumbling slowly
And as he crashed and crashed, his iron legs fell off
His iron arms broke off
And the hands broke off the arms
His great iron ears fell off
And his eyes fell out
His great iron head fell off
All the separate pieces tumbled scattered crashing
Bumping clanging down, on to the rocky beach far below
Then silence
Nobody knew the iron man had fallen
Nobody knew the iron man had fallen
Songtekstvertaling
De iron man kwam naar de top van de klif
Hoe ver had hij gelopen?
Waar komt hij vandaan?
Hoe is hij gemaakt, niemand weet
Groter dan een huis, stond de Iron man
Aan de top van de klif in de duisternis
De wind zong door zijn ijzeren vingers
En zijn grote ijzeren hoofd, in de vorm van een vuilnisbak
Maar zo groot als een slaapkamer
Langzaam naar rechts gedraaid, langzaam naar links gedraaid
Hij hoorde de zee.
Zijn ogen als koplampen, wit en rood
Dan infra-rood, zoekend in de zee
Nooit eerder had de IRON man de zee gezien
Hij zwaaide in de sterke wind die tegen zijn rug drukte.
Hij zwierf vooruit op de rand van de hoge klif
En zijn rechtervoet, zijn enorme ijzeren rechtervoet
Omhoog getild in de ruimte
En de iron man stapte naar voren, van de klif in het niets.
Crash
Van de klif kwam de iron man tot over z ' n oren vallen.
Crash, crash, crash
Van steen naar steen, tuimelend langzaam
En toen hij neerstortte en neerstortte, vielen zijn ijzeren benen eraf.
Zijn ijzeren armen braken af.
En de handen braken de armen af
Zijn grote ijzeren oren vielen eraf.
En zijn ogen vielen uit
Zijn grote ijzeren hoofd viel eraf.
Alle stukken vallen uiteen.
Op het rotsachtige strand, ver beneden.
Dan stilte.
Niemand wist dat de iron man was gevallen.
Niemand wist dat de iron man was gevallen.