Periphery — Mile Zero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mile Zero" van Periphery.
Songteksten
It starts as one festering feeling
The kind that cuts from the flesh down to the soul
No way to make amends for the time behind the door
Street lights feed lies straight to the mind of the wishful wanderer
How could he give up?
No second chances to say goodbye.
Wrapped in this cold, nostalgic energy from the cries of the ones who are
Buried
Ascend beyond.
Life is ruthless and shot full of pain.
It lifts you up, leaves you out in the rain,
And it hurts just to know that you’re not coming back again.
I will miss you my friend
Memories like a slug to the brain
Paint the walls with a love that will stain the darkest of nights
You left to join the stars and I cannot shake this off my chest.
In death we grieve until all have transcended from this realm
In time we will meet again.
Suddenly I can feel the connection between dimension ties
Open gut on the floor. Trembling down to the core.
What is this?
It’s been a long ride without you
I’m lost inside my own world.
There’s not a single day where I’ve feigned the acceptance,
But it’s a somber stroll down this road that we call life.
The silence still is crawling out of my sedated sight.
How can I be free?
Wrapped in this cold, nostalgic energy from the cries of the ones who are
Buried
Ascend beyond.
Life is ruthless and shot full of pain.
It lifts you up, leaves you out in the rain,
And it hurts just to know that you’re not coming back again.
I will miss you my friend
Memories like a slug to the brain
Paint the walls with a love that will stain the darkest of nights
Left to journey alone, but I can find my way back home.
Songtekstvertaling
Het begint als een etterend gevoel
Het soort dat snijdt van het vlees naar de ziel
Geen manier om het goed te maken voor de tijd achter de deur
De straatverlichting ligt recht in het hoofd van de wishful wanderer
Hoe kon hij opgeven?
Geen tweede kans om afscheid te nemen.
Gewikkeld in deze koude, nostalgische energie van de kreten van degenen die
Begraven
Ga verder.
Het leven is meedogenloos en vol pijn.
Het tilt je op, laat je achter in de regen,
En het doet pijn om te weten dat je niet meer terugkomt.
Ik zal je missen, mijn vriend.
Herinneringen als een kogel in de hersenen
Verf de muren met een liefde die de donkerste nachten zal bezoedelen.
Je ging naar de sterren en ik kan dit niet van mijn hart afschudden.
In de dood rouwen we totdat iedereen uit dit rijk is overgestoken.
Mettertijd zullen we elkaar weer ontmoeten.
Plotseling voel ik de verbinding tussen dimensiebanden
Open buik op de vloer. Trillend tot in de kern.
Wat is dit?
Het was een lange rit zonder jou.
Ik ben verdwaald in mijn eigen wereld.
Er is geen dag waarop ik de aanvaarding veinsde.,
Maar het is een sombere wandeling langs deze weg die we leven noemen.
De stilte kruipt nog steeds uit mijn verdoofde zicht.
Hoe kan ik vrij zijn?
Gewikkeld in deze koude, nostalgische energie van de kreten van degenen die
Begraven
Ga verder.
Het leven is meedogenloos en vol pijn.
Het tilt je op, laat je achter in de regen,
En het doet pijn om te weten dat je niet meer terugkomt.
Ik zal je missen, mijn vriend.
Herinneringen als een kogel in de hersenen
Verf de muren met een liefde die de donkerste nachten zal bezoedelen.
Achtergelaten om alleen te reizen, maar ik kan mijn weg terug naar huis vinden.