Perez — Le Prince Noir songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le Prince Noir" van Perez.
Songteksten
Vous marchez d’un pas enjoué, marquez des arrêts pour vous embrasser
Sur les boulevards, vous croisez des policiers qui s’entrainent à évacuer leurs
blessés
Et puis des types qui dansent sur de la techno
Vous prenez par une petite rue, un peu au hasard
Jusqu'à découvrir une entrée menant à une cour intérieure que vous n’aviez
jamais vue auparavant
Je suppose qu’il est très tard
Il n’y ni présence ni bruit, juste le froid et le noir
La cour est immense, le sol est en pierre, il n’y a ni banc ni lampadaire
Tes yeux se sont habitués à l’obscurité et tu distingues un gigantesque buisson
en face de vous, amassé contre une façade ravalée
Vous vous rapprochez de la masse de verdure et découvrez une entrée taillée
entre les branchages
Vous pénétrez dans le buisson, les branches accrochent vos vêtements,
l’une d’entre elles vient même griffer ton visage
Vous progressez dans le couloir de verdure jusqu'à atteindre le cœur du hallier
Sophie est toute excitée
Elle vient se blottir contre toi, glisse ses mains dans les poches arrières de ton pantalon et plonge sa langue dans ta bouche
T’aime sa façon d’embrasser, enflammée, peu farouche
Elle déboutonne ton jean, tu sens ses doigts fins fouiller le tissu de tes
sous-vêtements
Elle se baisse lentement
Tu lèves les yeux en attendant de sentir l’humidité de sa bouche
C’est alors que tu remarques cette statue qui vous domine
Le froid transit ta peau, tu bandes un peu plus
Dans le noir on pourrait croire que la statue t’examine
Les mains en prière, les yeux grands ouverts sous sa tunique, et son heaume
conique
Sophie se relève, et t’embrasse à nouveau
Elle te mord l’oreille et se retourne
Se cambre en s’appuyant sur la base de la statue
Tu soulèves sa jupe
Mouilles tes doigts et écartes le tissu
Tu rentres en elle difficilement, elle essaye de t’embrasser par-dessus son
épaule en riant
Tu reviens sur la statue, sur la poigne revêtue de chaînettes de fer
Sur les fleurs de lys elle luit
Quelque chose s’empare de toi
Sophie fait volte-face et te demande «Qu'est ce qu’il y a? «Elle semble déçue
Tu lui dis au revoir
Et d’un dernier regard tu embrasses le prince noir
(Merci à Zoé pour cettes paroles)
Songtekstvertaling
Je loopt een vrolijke stap, Mark stopt om te kussen
Op de boulevards ontmoet je politieagenten die trainen om hun
verwonden
En dan dansen jongens op techno
Je neemt een kleine straat, een beetje willekeurig
Tot je een ingang ontdekt die leidt naar een binnenplaats die je niet had
nog nooit eerder gezien
Ik denk dat het erg laat is.
Er is geen aanwezigheid of geluid, alleen de kou en het donker
De binnenplaats is groot, de vloer is steen, er is geen bank of vloer lamp
Je ogen zijn gewend geraakt aan de duisternis en je ziet een gigantische struik.
voor je, opgestapeld tegen een verwoeste façade.
Je komt dichter bij de massa van het groen en ontdekt een bijgesneden ingang
tussen takken
Je stapt in de struiken, de takken hangen je kleren op.,
een van hen komt zelfs je gezicht krabben.
Je gaat door de groene gang tot je het hart van de hallier bereikt.
Sophie is helemaal geil.
Ze komt tegen je aan kruipen, schuift haar handen in de zakken van je broek en steekt haar tong in je mond.
Je houdt van haar manier van kussen, ontstoken, beetje woest
Ze knoopt je spijkerbroek open, je voelt haar dunne vingers rommelen door de stof van je
ondergoed
Het verlaagt langzaam.
Je kijkt op terwijl je wacht om het vocht in haar mond te voelen.
Het is dan dat je dit beeld ziet dat je domineert
De kou passeert je huid, je stript een beetje meer
In het donker denk je misschien dat het standbeeld je onderzoekt.
Handen in gebed, ogen wijd open onder zijn tuniek, en zijn hoofd
conisch
Sophie staat op en kust je weer.
Ze bijt in je oor en draait zich om.
Leunend tegen de voet van het standbeeld
Je doet haar rok omhoog.
Maak je vingers nat en spreid de stof.
Als je hard in haar komt, probeert ze je te kussen voor haar.
schouder lachen
Je keert terug naar het standbeeld, naar de vuist bedekt met kettingen van ijzer
Op de lelie bloeit ze
Iets houdt je vast.
Sophie draait zich om en vraagt: "Wat is er? "Ze lijkt teleurgesteld
Zeg maar dag.
En op een laatste blik kus je de Zwarte Prins
(Dank aan Zoe voor deze woorden)