Pedro Guerra — Sombras songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sombras" van Pedro Guerra.
Songteksten
Quisiera abrir lentamente mis venas mi sangre
toda verterla a tus pies.
Para poderte demostrar, que más no puedo amar,
y emtonces morir despues.
Y sin embargo tus ojos azules,
azul que tienen el cielo y el mar
Viven cerrados para mí
Sin verte estoy así
Perdida en mi soledad
Sombras nada mas
Acariciendo mis manos
Sombras nada mas en el temblor de mi voz
Pude ser feliz, y estoy en vida muriendo,
y entre lagrimas viviendo, los pasajes mas horrendos
de este drama sin final.
Sombras nada mas entre tu vida y mi vida,
sombras nada mas entre mi amor y tu amor.
Que breve fue tu presencia en mi hastio.
Que tibias fueron tus manos y tu voz,
como luciernaga llego, tu luz,
y disipólas sombras de mi rincón.
Y me quede, como un duende temblando,
sin el azul de tus ojos de mar
que se han cerrado para mí
Sin verte, estoy así, perdida en la soledad.
Sombras nada mas acariciendo mis manos,
sombras nada mas en el temblor de mi voz.
Pude ser feliz, y estoy en vida muriendo,
y entre lagrimas viviendo, los pasajes mas horrendos,
de este drama sin final.
Sombras nada mas entre tu vida y mi vida
Sombras nada mas entre tu amor y mi amor…
(Gracias a Emilio por esta letra)
Songtekstvertaling
Ik wil langzaam mijn aderen openen mijn bloed
giet het allemaal aan je voeten.
Om je te laten zien dat ik niet meer kan liefhebben,
en dan later sterven.
En toch je blauwe ogen,
blue that have the sky and the sea
Ze wonen gesloten voor mij.
Zonder jou te zien ben ik zo.
Verloren in mijn eenzaamheid
Schaduwen niets meer
Streel mijn handen
Schaduwen niets meer in het trillen van mijn stem
Ik zou gelukkig kunnen zijn, en ik leef en sterf.,
en tussen de tranen die leven, de meest verschrikkelijke passages
dit eindeloze drama.
Schaduwen niets meer tussen jouw leven en mijn leven,
niets meer schaduwen tussen mijn liefde en jouw liefde.
Hoe kort was je aanwezigheid in mijn hart.
Hoe warm waren je handen en je stem,
toen luciernaga arriveerde, uw licht,
en hij verdreef de schaduwen uit mijn hoek.
En ik bleef, als een trillende elf,
zonder het blauw van je zeeogen
die voor mij gesloten zijn
Zonder jou te zien, ben ik zo, verloren in eenzaamheid.
Schaduwen streelen mijn handen.,
schaduwen niets meer in het trillen van mijn stem.
Ik zou gelukkig kunnen zijn, en ik leef en sterf.,
en tussen de tranen die leven, de meest verschrikkelijke passages,
dit eindeloze drama.
Schaduwen niets meer tussen jouw leven en mijn leven
Schaduwen niets meer tussen jouw liefde en mijn liefde…
Dank aan Emilio voor deze brief.)