Paul Kelly — Sonnet 73 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sonnet 73" van Paul Kelly.
Songteksten
That time of year thou may’st in me behold
When yellow leaves, or none, or few, do hang
Upon those boughs which shake against the cold,
Bare ruin’d choirs, where late the sweet birds sang.
In me thou see’st the twilight of such day,
As after sunset fadeth in the west,
Which by-and-by black night doth take away,
Death’s second self, that seals up all in rest.
In me thou see’st the glowing of such fire
That on the ashes of his youth doth lie,
As the death-bed whereon it must expire
Consum’d with that which it was nourish’d by.
This thou perceivest, which makes thy love more strong,
To love that well which thou must leave ere long.
Songtekstvertaling
Die tijd van het jaar mag je in mij aanschouwen.
Wanneer gele bladeren, of geen, of weinig, hangen
Op de takken die tegen de kou schudden,
Ruïneerde koren, waar de zoete vogels zongen.
In mij zie je de schemering van die dag,
Als na zonsondergang fadeth in het westen,
Die door de zwarte nacht wordt weggenomen,
De tweede zelf van de dood, die alles in rust verzegelt.
In mij zie je het gloeien van zo ' n vuur.
Dat op de as van zijn jeugd ligt,
Als het sterfbed waar het moet verlopen
Geconsumeerd met wat het voedde.
Dit gij waarneemt, dat uw liefde sterker maakt,
Om van die put te houden die je hier lang moet verlaten.