Paul Colman — Home of Grace songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Home of Grace" van Paul Colman.
Songteksten
What do you do when people are talking?
Talking about you and you can’t listen
What do you do when you hear what they’re saying?
And you know it just ain’t true
What do you do when people are sharing?
Half made truths through Chinese whispers
Damned of you don’t speak damned of you do And you pray just to make it though
Well you hold your head up strong
And you learn to carry on And you fly away
To the home of grace
What do you do when people are walking?
Walking a line that’s crooked and broken
All you want to do is to turn on the light
But you know that it can’t be you
What do you do when you know it’s in you
And everyone to believe the first thing
That you hear and to make your mind
Before you know it’s true
I’ve asked you to turn on the light
I’ve asked you to reconcile
But I see a sign on your door
Saying grace doesn’t love here anymore
Standing at the station
Standing at the station waving my lover goodbye
Snow falling heavy in the lonely January sky
As the train jerks forward I’m frozen stiff with pain
And I’m clinging to the hope that I’ll see my love again
Grey smoke stinging my eyes as you pull away
Just two more helpless victims of war parting ways
Oh God it’s 1942
I wonder what I’m going to do Is he ever going to hold our un-born child?
And I standing frozen to the station
And I cannot move
All in a moment I see my life flash by It’s not just me he’s leaving another waits inside
And now the train’s out of sight
Is it ever going to be the same?
And I’m clinging to the hope that I’ll see my love again
I slowly tear myself away toward our happy home
But it’s never been the same since you’ve been gone
Songtekstvertaling
Wat doe je als mensen praten?
Praten over jou en je kunt niet luisteren
Wat doe je als je hoort wat ze zeggen?
En je weet dat het niet waar is.
Wat doe je als mensen delen?
Halve waarheden door Chinees gefluister
Verdomd als je niet over jezelf spreekt en je bidt alleen maar om het te maken.
Hou je hoofd omhoog.
En je leert verder te gaan en je vliegt weg
Naar het huis van genade
Wat doe je als mensen lopen?
Een lijn lopen die scheef en gebroken is.
Alles wat je wilt doen is het licht aandoen
Maar je weet dat jij het niet kan zijn.
Wat doe je als je weet dat het in je zit?
En iedereen om het eerste te geloven
Dat je hoort en je besluit neemt
Voor je het Weet, is het waar.
Ik heb je gevraagd om het licht aan te doen.
Ik heb je gevraagd je te verzoenen.
Maar ik zie een bord op je deur.
Bidden houdt hier niet meer van.
Standing at the station
Op het bureau staan zwaaien met mijn geliefde
Sneeuw valt zwaar in de eenzame januari hemel
Als de trein naar voren trekt ben ik stijf van de pijn.
En ik hou me vast aan de hoop dat ik mijn liefde weer zal zien
Grijze rook steekt in mijn ogen als je wegtrekt
Nog twee hulpeloze slachtoffers van de oorlog.
Het is 1942.
Ik vraag me af wat ik ga doen Is dat hij ooit ons ongeboren kind zal vasthouden?
En ik sta bevroren op het station
En ik kan me niet bewegen
Alles in een moment zie ik mijn leven voorbij flitsen het is niet alleen Ik hij laat een ander wachten binnen
En nu is de trein uit het zicht
Zal het ooit hetzelfde zijn?
En ik hou me vast aan de hoop dat ik mijn liefde weer zal zien
Ik ruk mezelf langzaam weg naar ons gelukkige thuis.
Maar het is nooit meer hetzelfde geweest sinds je weg was.