Patrick Street — Braes Of Moneymore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Braes Of Moneymore" van Patrick Street.
Songteksten
Farewell to you old Ireland since I must go away
I now shake hands and bid goodbye and can no longer stay
Our big ship lies in deep Lough Foyle bound for the New York shore
And I must go from all I know and lovely Moneymore
That little town encircled round with many’s the grove and hill
Where lads and lassies they do meet for pleasure there’s the rule
Through Springhill Braes and flowery fields where oft I’ve wandered o’er
And by my side was the girl I loved the rose of Moneymore
How lonely is the pigeon’s coo and sad the blackbirds lay
And loud and high the thrushes cry on a long bright summer’s day
And as I sat down to cry me fill sure the tears come trickling down
For in the morning I must leave you my own dear native town
Kind friends I’ll bid you all adieu I can no longer stay
Our big ship sails tomorrow and its time I was away
So fill your glasses to the brim and toast with one loud roar
And we’ll sing in praise of Springhill Braes and lovely Moneymore
Songtekstvertaling
Vaarwel, Oud-Ierland, want ik moet weg.
Ik schud nu de hand en neem afscheid en kan niet langer blijven
Ons grote schip ligt diep in Lough Foyle, op weg naar de kust van New York.
En ik moet gaan van alles wat ik weet en lieflijk geld.
Dat kleine stadje omcirkeld met velen is de grove en heuvel
Waar jongens en meisjes elkaar ontmoeten voor hun plezier is er de regel
Door Springhill Braes en bloemrijke velden waar ik vaak heb rondgelopen
En aan mijn zijde was het meisje dat ik hield van de roos van Moneymore
Hoe eenzaam is de duif zijn coo en verdrietig de merels lagen
En luid en hoog huilen de lijsters op een lange heldere zomerdag
En toen ik ging zitten om te huilen vulde ik de tranen
Want in de ochtend moet ik je verlaten mijn geliefde geboortestad
Lieve vrienden Ik zal jullie allemaal adieu zeggen Ik kan niet langer blijven
Ons grote schip vertrekt morgen en het is tijd dat ik weg was
Dus vul je bril tot de rand en toast met een luid gebrul
En we zingen in lof van Springhill Braes en lovely Moneymore