Patrick Fiori — Ligne Numéro 13 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ligne Numéro 13" van Patrick Fiori.
Songteksten
Vendredi, mercredi, en bas les jours sont les mêmes
On s’enfuit, les samedis, de cette ligne numéro 13
Jour et nuit c’est idem, même électricitéblême
C’est aux mines qu’on devine
Un regard dans ces murs c’est une offense, une injure
Pas d'écart, des armures, la foule angoisse et rassure
Pas tomber, pas traîner, ici les hommes ont muté
Rien que des usagers
Faut-il que les plafonds tombent pour que les gens se regardent
Faut-il un sort, une bombe pour que les muets se parlent
Mais qu’a-t-on pu faire aussi mal pour avoir àvivre là
Faut-il trouver ça normal cette méfiance, ce froid
Ligne treize
Les perdants sur les bancs, devant le monde qui passe
Pas des vies, des survies, des exilés des surfaces
Attention, le wagon, un faux pas tu perds ta place
Pas tomber, pas traîner
Faut-il que les plafonds tombent pour que les gens se regardent
Faut-il un sort, une bombe pour que les muets se parlent
Mais qu’a-t-on pu faire aussi mal pour avoir àvivre là
Faut-il trouver ça normal cette méfiance, ce froid
Ligne treize
Et nos machines fonctionnent et nos techniciens nous étonnent
Et s'éloigne l’essentiel, sous terre àl'insu du ciel
Que faudrait-il que l’on ose, quel ouragan, quel élan
Oh ! quelle métamorphose, ferait de nos c?"urs usés
Ferait de ces usagers des gens
Songtekstvertaling
Vrijdag, woensdag, alle dagen zijn hetzelfde.
We lopen op zaterdag weg van lijn 13.
Dag en nacht is het hetzelfde, zelfs elektriciteit
Het zijn de mijnen, denk ik.
Een blik in deze muren is een belediging, een belediging
Geen gat, pantser, bezorgdheid en geruststelling van de menigte
Niet vallen, niet rondhangen, hier muteerden de mannen.
Alleen gebruikers
Moeten plafonds vallen voor mensen om naar elkaar te kijken?
Duurt het een spreuk, een bom voor de dommen om met elkaar te praten?
Maar wat had er zo slecht kunnen gebeuren om daar te moeten wonen?
Als we het normaal vinden dan is dit wantrouwen, deze koude
Lijn 13
De verliezers op de banken, voor de passerende wereld
Geen leven, survies, verbannen van de oppervlakken
Kijk uit, de wagen, een verkeerde stap je verliest je plaats
Niet vallen, niet rondhangen
Moeten plafonds vallen voor mensen om naar elkaar te kijken?
Duurt het een spreuk, een bom voor de dommen om met elkaar te praten?
Maar wat had er zo slecht kunnen gebeuren om daar te moeten wonen?
Als we het normaal vinden dan is dit wantrouwen, deze koude
Lijn 13
En onze machines werken en onze technici verbazen ons
En het belangrijkste beweegt zich weg, ondergronds zonder de kennis van de hemel
Wat moeten we durven, wat een orkaan, wat een momentum
Oh ! wat een metamorfose, zou onze c maken?"Versleten beren
Zou deze gebruikers mensen