Patrick Fiori — Je viendrai te chercher songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je viendrai te chercher" van Patrick Fiori.
Songteksten
Du même ventre, nés de la même mère
Du même sang, nous avons tout partagé
Nous faisions tellement la paire, comment s’imaginer
Qu’après 30 printemps, aussi 30 hivers
Nous serions ainsi à nous dévisager
Mon presque jumeau, mon frère, comme deux étrangers?
On nous disait inséparables
Les doigts d’une main, deux gouttes d’eau
N'était-ce que du vent, du sable
Des habitudes, rien que des mots?
On s’est perdu, tout doucement, sans même sans apercevoir
On s’est éloigné peu à peu dans un infini provisoire
Avant qu’on perde la mémoire
Avant qu’il ne soit trop tard
Je viendrai te chercher
Que nous est-il arriver, chemin faisant?
Est-ce la distance, est-ce l'œuvre du temps?
A-t-ton fait ce qu’il fallait, sommes-nous innocents?
On se croise aux mariages, aux enterrements
Aux anniversaires, aux premiers de l’an
C’est comme si l’on mentait, si l’on faisait semblant
Je te connais mieux que personne
Mieux que toi, je t’ai vu devenir
Se pourrait-il qu’on se pardonne
Cette lumière qu’on a laissés pâlir?
On s’est perdu, tout doucement, sans même sans apercevoir
On s’est éloigné peu à peu dans un infini provisoire
Avant qu’on perde la mémoire
Avant qu’il ne soit trop tard
Je viendrai te chercher
Te chercher
Te chercher
On s’est perdus, sans vague, jour après jour, soir après soir
Te souviens-tu de nos détours?
As-tu rompu toutes nos amarres?
On n’avance pas sans histoires
Et même s’il est trop tard
Je reviens te chercher
Je reviens te chercher
On s’est perdu, on se retrouvera s’il on sait le vouloir
Avant qu’on perde la mémoire
Avant qu’il ne soit trop tard
Je viendrai te chercher
Te chercher
Te chercher
Te retrouver
Je viendrai te chercher
Te chercher
Songtekstvertaling
Van dezelfde baarmoeder, geboren uit dezelfde moeder
Van hetzelfde bloed deelden we alles.
We hebben er zoveel van gemaakt.
Pas na 30 lente, ook 30 winters
We zouden dus naar onszelf kijken.
Mijn bijna tweelingbroer, mijn broer, als twee vreemden?
We werden onafscheidelijk genoemd.
Vingers van één hand, twee druppels water
Was het gewoon wind, zand
Gewoontes, alleen woorden?
We verdwaalden langzaam, zonder het te merken.
We verhuisden beetje bij beetje in een voorlopige oneindigheid.
Voordat we ons geheugen verliezen
Voordat het te laat is.
Ik kom je halen.
Wat is er onderweg met ons gebeurd?
Is het afstand, is het het werk van de tijd?
Heb je het juiste gedaan, zijn we onschuldig?
We ontmoeten elkaar op bruiloften, op begrafenissen.
Op verjaardagen, aan het begin van het jaar
Het is als liegen, doen alsof.
Ik ken je beter dan wie dan ook.
Beter dan jij, Ik heb je zien worden
Zou het kunnen dat we onszelf vergeven
Dat licht dat we lieten gaan?
We verdwaalden langzaam, zonder het te merken.
We verhuisden beetje bij beetje in een voorlopige oneindigheid.
Voordat we ons geheugen verliezen
Voordat het te laat is.
Ik kom je halen.
Op zoek naar jou
Op zoek naar jou
We raakten verdwaald, zonder een golf, dag na dag, nacht na nacht
Herinner je je onze omwegen?
Heb je al onze ligplaatsen gebroken?
We kunnen niet verder zonder verhalen.
En zelfs als het te laat is
Ik kom terug voor je.
Ik kom terug voor je.
We zijn verdwaald, we zullen elkaar vinden als we weten dat we het willen
Voordat we ons geheugen verliezen
Voordat het te laat is.
Ik kom je halen.
Op zoek naar jou
Op zoek naar jou
Jou vinden
Ik kom je halen.
Op zoek naar jou