Patrick Bruel — Nantes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nantes" van Patrick Bruel.
Songteksten
Il a plu sur Nantes
Donne-moi la main
Le ciel de Nantes
Rend mon cœur chagrin
Un matin comme celui-là
Il y a juste un an déjà
La ville avait ce teint blafard
Lorsque je sortis de la gare
Nantes m´était encore inconnue
Je n´y étais jamais venue
Il avait fallu ce message
Pour que je fasse le voyage:
«Madame soyez au rendez-vous
Vingt-cinq rue de la Grange-au-Loup
Faites vite, il y a peu d´espoir
Il a demandé à vous voir.»
A l´heure de sa dernière heure
Après bien des années d´errance
Il me revenait en plein cœur
Son cri déchirait le silence
Depuis qu´il s´en était allé
Longtemps je l´avais espéré
Ce vagabond, ce disparu
Voilà qu´il m´était revenu
Vingt-cinq rue de la Grange-au-Loup
Je m´en souviens du rendez-vous
Et j´ai gravé dans ma mémoire
Cette chambre au fond d´un couloir
Assis près d´une cheminée
J´ai vu quatre hommes se lever
La lumière était froide et blanche
Ils portaient l´habit du dimanche
Je n´ai pas posé de questions
A ces étranges compagnons
J´ai rien dit, mais à leurs regards
J´ai compris qu´il était trop tard
Pourtant j´étais au rendez-vous
Vingt-cinq rue de la Grange-au-Loup
Mais il ne m´a jamais revue
Il avait déjà disparu
Voilà, tu la connais l´histoire
Il était revenu un soir
Et ce fut son dernier voyage
Et ce fut son dernier rivage
Il voulait avant de mourir
Se réchauffer à mon sourire
Mais il mourut à la nuit même
Sans un adieu, sans un «je t´aime»
Au chemin qui longe la mer
Couché dans le jardin des pierres
Je veux que tranquille il repose
Je l´ai couché dessous les roses
Mon père, mon père
Il pleut sur Nantes
Et je me souviens
Le ciel de Nantes
Rend mon cœur chagrin
Songtekstvertaling
Het regende op Nantes.
Geef me je hand.
De hemel van Nantes
Mijn hart doet pijn.
Zo ' n ochtend.
Nog maar een jaar geleden.
De stad had een blafard teint.
Toen ik het station verliet
Nantes metait nog steeds onbekend
Ik ben hier nog nooit geweest.
Het heeft deze boodschap aangenomen.
Voor mij om de reis te maken:
"Mevrouw, wees op het rendez-vous
Vingt-cinq rue De La Grange-au-Loup
Doe het snel, er is weinig te zien.
Hij wilde je spreken.»
Op het laatste uur
Na vele jaren van falen
Hij kwam terug in mijn hart.
Zijn schreeuw verscheurde de stilte
Sinds sen weg was
Lang waste ik hoop
Wat een zwerver, wat een verdwenen
Hier kwam hij terug.
Vingt-cinq rue De La Grange-au-Loup
Ik herinner me de afspraak.
En ik heb gegraveerd in mijn geheugen
Deze kamer onderaan een gang
Zittend bij een open haard
Ik zag vier mannen opstaan.
Het licht was koud en Wit
Ze droegen de zondagskleding.
Ik stelde geen vragen.
Aan deze vreemde metgezellen
Ik zei Niets, maar in hun ogen
Ik begreep dat het te laat was.
Toch was ik op het rendez-vous.
Vingt-cinq rue De La Grange-au-Loup
Maar hij heeft me nooit bekeken.
Hij was al verdwenen.
Hier, je kent het verhaal.
Hij kwam op een avond terug.
En het was zijn laatste reis.
En het was zijn laatste kust
Hij wilde het voor hij stierf.
Warm je op voor Mijn glimlach
Maar hij stierf ' s nachts.
Zonder een afscheid, zonder een " Ik hou mijn mond»
Naar het pad dat langs de zee loopt
Liggend in de tuin van de stenen
Ik wil dat hij stil is. hij rust.
Ik leg haar onder de rozen
Mijn vader, mijn vader
Het regent op Nantes.
En ik herinner me
De hemel van Nantes
Mijn hart doet pijn.