Patrick Bruel — En Bas Des Marches songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "En Bas Des Marches" van Patrick Bruel.
Songteksten
Elle tait assise en bas des marches
Comme adosse sa vie.
Sur ses joues, quelques traces d’une histoire qui a mal fini.
Elle tait assise en bas du monde, couter les secondes
Qui rsonnent sans rien dire, qui parlent meme plus d’avenir.
Elle attendait, attendait… qu’un sourire vienne se poser
Au milieu de ses reves avant qu' la nuit l’enlve.
J’ai cherch, maladroit, le froid de son regard,
Histoire de comprendre son histoire.
Elle vivait comme une ombre que personne ne dessine encore…
Elle m’a offert pendant quelques heures
Tous les battements de son cur,
Reconstruit en une nuit les chteaux d' sable de sa vie.
Tout ce temps pass apprendre
Les ruses pour pas se faire prendre,
A se dbattre quand il pleut au hasard de droles de jeux.
Elle riait, elle pleurait…
Sans que ses larmes ne coulent jamais.
Elle aurait tout donn pour un geste, un regard
Qui avaient tellement manqu.
Elle en parlait trop, meme demi-mot
Comme une gosse perdue qui cherche sa place sur la photo.
Elle avait l' cur en mille morceaux
Et personne pour l’emmener plus haut.
Elle passait toutes ses nuits ici attendre je n' sais qui
Au creux de ces lits de hasard
Elle cherchait des raisons d’y croire.
L’humour comme dernire politesse… pudeur de princesse.
Elle tait assise en bas des marches
Comme adosse sa vie.
Devant mes yeux cette image, qui m’a si longtemps suivi.
Elle tait assise en bas des marches…
Songtekstvertaling
Ze zat onderaan de trap.
Als hij zijn leven steunt.
Op zijn wangen, sporen van een verhaal dat slecht eindigde.
Ze zat op de bodem van de wereld, de seconden te tellen.
Die klinken zonder iets te zeggen, die nog meer spreken over de toekomst.
Ze wachtte, wachtte ... voor een glimlach om naar beneden te komen
In het midden van zijn schoot voordat de nacht hem weghaalt.
Ik zocht, onhandig, de kou van zijn blik,
Geschiedenis om zijn geschiedenis te begrijpen.
Ze leefde als een schaduw die nog niemand tekent…
Ze bood me een paar uur aan.
Al het slaan van haar kont,
Herbouwd in een nacht de zandkastelen van zijn leven.
Al die tijd voorbij leren
Trucjes om niet gepakt te worden,
Om te vechten als het willekeurig regent van Grappige Spelletjes.
Ze lachte, ze huilde.…
Zonder dat haar tranen ooit stromen.
Ze zou alles hebben voor een gebaar, een blik
Die zo gemist werden.
Ze praatte te veel, zelfs een half woord.
Als een verloren kind op zoek naar zijn plaats op de foto.
Ze had haar kont in stukken
En niemand om hem hoger te brengen.
Ze heeft hier de hele nacht gewacht. Ik weet niet wie.
Op de bodem van deze kansbedden
Ze zocht redenen om het te geloven.
Humor als de laatste beleefdheid ... Prinses bescheidenheid.
Ze zat onderaan de trap.
Als hij zijn leven steunt.
Voor mijn ogen dit beeld, dat me al zo lang achtervolgt.
Ze zat onderaan de trap.…