Patrick Bruel — Adieu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Adieu" van Patrick Bruel.
Songteksten
Elle vient de partir de chez elle
Un croissant un éclat de rire
Son mari lui dit qu’elle est belle
Mais dans une heure elle va mourir
Elle n’a pas choisi son destin
Juste làau mauvais moment
Puisqu’il fallait prendre ce train
Et Madrid pleure ses enfants
A Dieu, nous sommes tous dans le noir
Si tu n’existes pas, au moins fait le savoir
A Dieu, je n’ai plus de questions
Mes yeux sont abîmés, mon coeur perd la raison
Sa femme attend une deuxième fille
Elle jure qu’elle n’en aura pas plus
Il touche son ventre les yeux qui brillent
Pourquoi juste àcet arrêt de bus?
Pourquoi ce type est si couvert?
Il fait si chaud àl'Atalya
Le sang se mélange àla terre
Et le monde reste sans voix
A Dieu, nous sommes tous dans le noir
Si tu n’existes plus, au moins fait le savoir
A Dieu, je n’entends plus l’histoire
Mes yeux sont fatigués, mon coeur perd la mémoire
9h16 il est en retard
Comme àpeu de choses près tous les jours
Mais aujourd’hui il est trop tard
Il ne rentrera pas dans la tour
Il voit des cris courir vers lui
Il croise des yeux qui hurlent de peur
Pourquoi ces larmes, pourquoi pas lui?
Et cette poussière àvie dans le coeur
A Dieu, nous sommes tous dans le noir
Si tu n’existes pas, au moins fait le savoir
A Dieu, il y a tant de questions
Mes yeux sont épuisés, mon coeur perd la raison
A Dieu, nous sommes tous dans le noir
Ils se réclament de toi
Dis-leur que ce n’est pas toi
Qui a voulu tout ça
Songtekstvertaling
Ze is net weg.
Een croissant een uitbarsting van gelach
Haar man zegt dat ze mooi is.
Maar over een uur zal ze sterven.
Ze koos haar lot niet.
Gewoon op het verkeerde moment.
Omdat je deze trein moest nemen.
En Madrid rouwt om zijn kinderen.
Aan God, We zijn allemaal in het donker
Als je niet bestaat, laat het me dan weten.
Ik heb geen vragen meer.
Mijn ogen zijn beschadigd, mijn hart verliest het
Zijn vrouw verwacht een tweede dochter.
Ze zweert dat ze niet meer krijgt.
Hij raakt zijn buik ogen aan die schijnen
Waarom alleen bij deze bushalte?
Waarom is hij zo bedekt?
Het is zo warm in Atalya.
Bloed vermengt zich met de grond
En de wereld blijft sprakeloos
Aan God, We zijn allemaal in het donker
Als je niet meer bestaat, laat het me dan weten.
God, Ik hoor het verhaal niet meer.
Mijn ogen zijn moe, mijn hart verliest geheugen
9: 16 is hij te laat
Zoals kleine dingen sluiten elke dag.
Maar vandaag is het te laat.
Hij past niet in de toren.
Hij ziet geschreeuw naar hem toe rennen.
Hij kruist ogen die schreeuwen van angst
Waarom die tranen, waarom hij niet?
En dit stof leeft in het hart
Aan God, We zijn allemaal in het donker
Als je niet bestaat, laat het me dan weten.
God, er zijn zoveel vragen.
Mijn ogen zijn uitgeput, mijn hart verliest het
Aan God, We zijn allemaal in het donker
Ze schreeuwen om je.
Zeg dat jij het niet bent.
Wie wilde dit allemaal?