Pasión Vega — El Viajero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Viajero" van Pasión Vega.
Songteksten
Vio su barco encallar en tantos puertos
Que en su mirada hallé los siete mares
Anduvo y desandó tantos lugares
Que quise andar las sendas de sus besos
Yo me rendí a la sombra del viajero
Como al árbol se rinde el caminante
Me enrole a su colchón de tripulante
Y zarpé de su mano rumbo al cielo
Y en una habitación
Sin una dirección
Recorriendo la piel de sur a norte viajamos sin rumbo
La luna en la ventana como un polizón ve a dos viajeros
Dar la vuelta al mundo
Una caricia me llevó a la habana
Y de cuba a Estambul fui sin visado
En Lisboa me vi cantando un fado
Que sonó desde Córcega a Triana
A Venecia llegué con sus pasiones
En París nos llovió la vida entera
Y en la plata sacó de su chistera, un tango de la plaza de las flores,.
Y aquella habitación no tuvo dimensión
De oriente hasta occidente fuimos recorriendo mil paisajes
La luna atada al cielo como un polizón vio nuestros cuerpos libres de equipaje
Yo quise despertar junto al viajero y al ver mi almohada ahogué toda esperanza
El trotamundos sigue sus andanzas y cada día parte a un pueblo nuevo
Desde entonces lo espero en mi ventana y aún viaje cada noche en mi recuerdo y
aunque se que es mentira fuerzo el sueño
De verlo aparecer una mañana
Y aquella habitación
Que al mundo nos lanzó hoy es un asfixiante mar de dudas por el que navego
La luna fiel vigía como un polizón ve cada noche yo lo espero
Songtekstvertaling
Hij zag zijn schip aan de grond lopen in zoveel havens.
Dat ik in zijn ogen de zeven zeeën vond
Hij liep en liep zo veel plaatsen
Dat ik de paden van hun kussen wilde bewandelen
Ik gaf me over aan de schaduw van de reiziger.
Als de Walker zich overgeeft aan de boom
Wikkel me in je matras.
En ik zeilde van zijn hand naar de hemel
En in een kamer
Zonder Adres
Reizen de huid van Zuid Naar Noord We reizen doelloos
De maan in het raam als een verstekeling ziet twee reizigers
Ga de wereld rond.
Een streling nam me mee naar Havana.
En van cuba naar Istanbul ging ik zonder visum.
In Lissabon zag ik mezelf een fado zingen
Dat ging van Corsica naar Triana.
Ik kwam naar Venetië met hun passies.
In Parijs regende het ons hele leven.
En in La plata haalde hij een tango uit zijn chistera, van de Plaza de las flores.
En die kamer had geen dimensie.
Van oost naar West gingen we door duizend Landschappen
De maan gebonden aan de hemel als een verstekeling zag onze lichamen vrij van bagage
Ik wilde wakker worden naast de reiziger en toen ik mijn kussen zag verdronk ik alle hoop
De wereld Trotter volgt zijn wandelingen en elke dag vertrekt naar een nieuwe stad
Sindsdien wacht ik in mijn raam en reis nog steeds elke nacht in mijn geheugen en
hoewel ik weet dat het een leugen is dwing ik de droom
Om hem op een ochtend te zien opdagen
En die kamer.
Dat de wereld ons vandaag lanceerde is een verstikkende zee van twijfels waar ik doorheen zeil
De trouwe maan kijkt als een verstekeling ziet elke nacht Ik verwacht het