Pasión Vega — A Orillas de da Ciudad songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Orillas de da Ciudad" van Pasión Vega.
Songteksten
Era tan pobre su amor
Que se hizo el fuerte para no mentir
Y sin mirarla le dio
Dos rosas que le arrancó de un jardín
Ella las puso en un florero
A que les diera la luz del basurero
Sobre un roído colchón
Se le entregó sin apenas comer
Y el miedo les susurró
Que uno y uno siempre suman tres;
Y descubrió que eran tan pobres
Que ni los gatos maúllan por la noche
Y a orillas de la ciudad
Se hicieron tal para cual
Bajo el cielo malherido
Y entre nubes de alquitrán
Buscaron a Peter Pan
Como dos niños perdidos
Y por no verla llorar
Se disfrazó de poeta:
«Dame un beso, corazón
Que nos está observando Dios
Y Dios ahoga pero no aprieta»
Y un día, al amanecer
Llegó el progreso y la demolición
Como si fuera papel
Cayó el palacio de chapa y cartón
Y a otra cosa mariposa…
…no respetaron ni las rosas
Y a orillas de la ciudad
Sin patria ni libertad
Bajo un cielo malherido
Entre nubes de alquitrán
Buscaron a Peter Pan
Como dos niños perdidos
Y por no verlo llorar
Lo acarició con dulzura:
«Dame un beso, corazón
No llores más, que existe
Un Dios para los que viven
A oscuras
Dame un beso, corazón
Que yo sí que tengo un Dios
Apretando mi cintura
Dame un beso, corazón
Que nos está observando Dios…
…que él sí que está más
Solo que la una»
Songtekstvertaling
Zijn liefde was zo arm
Dat hij sterk genoeg was om niet te liegen.
En zonder naar haar te kijken gaf ze
Twee rozen die hij uit een tuin plukte.
Ze zette ze in een vaas.
Om ze het licht van de container te geven.
Op een mug matras
Het werd hem gegeven zonder te eten.
En de angst fluisterde hen in.
Dat één en één tellen altijd tot drie;
En hij ontdekte dat ze zo arm waren.
Dat zelfs katten miauwen ' s nachts
En aan de rand van de stad
Ze zijn gemaakt voor wat
Onder de pijn hemel
Bij de wolken van teer.
Ze zochten Peter Pan.
Als twee verloren kinderen.
En om haar niet te zien huilen.
Hij vermomde zich als dichter.:
"Geef me een kus, lieverd
Dat God naar ons kijkt.
En God stikt maar knijpt niet»
En op een dag, bij zonsopgang
Er kwam vooruitgang en afbraak
Alsof het papier was.
Het paleis van metaal en karton viel
En nog iets, vlinder.…
... ze respecteerden zelfs de rozen niet.
En aan de rand van de stad
Zonder vaderland of Vrijheid
Onder een zwaargewond hemel
Tussen de wolken van teer
Ze zochten Peter Pan.
Als twee verloren kinderen.
En omdat ik hem niet zag huilen
Ze streelde hem lief.:
"Geef me een kus, lieverd
Huil niet meer, het bestaat.
Een God voor hen die leven
In het donker
Geef me een kus, lieverd.
Dat ik een God heb
Mijn riem strakker maken
Geef me een kus, lieverd.
Dat God naar ons kijkt.…
... dat hij meer is
Enige»