Pascal Obispo — Et un jour, une femme songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Et un jour, une femme" van Pascal Obispo.

Songteksten

D’avoir passé des nuits blanches à rêver
Ce que les contes de fées vous laissent imaginer
D’avoir perdu son enfance dans la rue
Des illusions déçues passer inaperçu
D'être tombé plus bas que la poussière
et à la terre entière
En vouloir puis se taire
D’avoir laissé jusqu'à sa dignité
Sans plus rien demander
qu’on vienne vous achever
Et un jour une femme
dont le regard vous frôle
Vous porte sur ses épaules
Comme elle porte le monde
Et jusqu'à bout de force
Recouvre de son écorce
Vos plaies les plus profondes
Puis un jour une femme
Met sa main dans la votre
Pour vous parler d’un autre
Parce qu’elle porte le monde
Et jusqu’au bout d’elle même
Vous prouve qu’elle vous aime
Par l’amour qu’elle inonde
Jour après jour vous redonne confiance
De toute sa patience
Vous remet debout
Trouver en soi un avenir peut-être
Et surtout l’envie d'être
ce qu’elle attend de vous
Et un jour une femme
dont le regard vous frôle
Vous porte sur ses épaules
Comme elle porte le monde
Et jusqu'à bout de force
Recouvre de son écorce
Vos plaies les plus profondes
Vos plaies les plus profondes
Et un jour une femme
Met sa main dans la votre
Pour vous parler d’un autre
Parce qu’elle porte le monde
Et jusqu’au bout d’elle même
Vous prouve qu’elle vous aime
Par l’amour qu’elle inonde
Par l’amour qu’elle inonde
Et un jour une femme
Dont le regard vous touche
Porte jusqu'à sa bouche
Le front d’un petit monde
Et jusqu’au bout de soi
Lui donne tout ce qu’elle a Chaque pas chaque seconde
Et jusqu’au bout du monde
Jusqu’au bout du monde
Jusqu’au bout du monde
Parce qu’elle porte le monde
(Merci à Dim pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Om slapeloze nachten te hebben doorgebracht met dromen
Wat een sprookjes.
Zijn jeugd verloren op straat
Teleurgestelde illusies blijven onopgemerkt.
Lager vallen dan stof
en voor de hele aarde
Wil en hou dan je mond.
Om zijn waardigheid over te laten
Geen vragen meer.
laat ons je afmaken.
En op een dag een vrouw
wiens ogen dicht bij jou zijn.
Draagt je op zijn schouders
Hoe ze de wereld draagt
En tot het einde van de kracht
Omvat de schors
Je diepste wonden
Dan op een dag een vrouw
Steek zijn hand in de jouwe.
Om je te vertellen over een andere
Omdat ze de wereld draagt.
En tot het einde.
Bewijst dat ze van je houdt.
Door de liefde die ze overspoelt
Dag na dag geeft je zelfvertrouwen
Van al zijn geduld
Zet je weer op de been.
Een toekomst voor jezelf vinden, misschien
En vooral het verlangen om
wat ze van je verwacht
En op een dag een vrouw
wiens ogen dicht bij jou zijn.
Draagt je op zijn schouders
Hoe ze de wereld draagt
En tot het einde van de kracht
Omvat de schors
Je diepste wonden
Je diepste wonden
En op een dag een vrouw
Steek zijn hand in de jouwe.
Om je te vertellen over een andere
Omdat ze de wereld draagt.
En tot het einde.
Bewijst dat ze van je houdt.
Door de liefde die ze overspoelt
Door de liefde die ze overspoelt
En op een dag een vrouw
Wiens ogen je raken
Van deur tot mond
Het front van een kleine wereld
En tot het einde
Geeft haar alles wat ze heeft elke seconde.
En naar het einde van de wereld
Naar het einde van de wereld
Naar het einde van de wereld
Omdat ze de wereld draagt.
(Dank aan Dim voor deze woorden)