Paris Violence — Les dieux s'ennuient songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les dieux s'ennuient" van Paris Violence.
Songteksten
Amis, que le festin commence
Une jeune et fraîche naïade
Dans l’immense plat de faïence
Gît sur un doux lit de salade
Que vos longs couteaux d’argent fin
Tranchent la chair encore vivante
Tirant d’un sommeil enfantin
Notre demoiselle indolente
Et puis plongez àpleines mains
Dans les entrailles fumantes
Que la mort nous enivre, absinthe parfumée
Que le Diable nous livre ses plus beaux secrets
Passons àprésent au fumoir
Et affalons nos corps débiles
Sur des canapés Modern Style
Tendus de velours vert et noir
Prenons ces pipes allongées
Gravées d’obscénités étranges
Et comme sur les bords du Gange
Que tombe un brouillard parfumé
Dont les corolles opiacées
Fassent de délicates franges
Que la mort nous enivre, absinthe parfumée
Que le Diable nous livre ses plus beaux secrets
Plongeons enfin sans coup férir
Mornes rêveurs, pantins fantoches
Dans le Léthéd'âpres débauches
Oùpourront nos vieux nerfs pourrir
Buvons les beautés corrompues
D’anges aux charmes équivoques
Rebuts malades d’une époque
Oùle fard coule sur le pus
Et puis affaissons-nous, repus
Dans nos élégantes défroques
Songtekstvertaling
Vrienden, laat het feest beginnen
Een jonge en frisse Naiad
In de enorme aardewerkschotel
Liggend op een zoete salade bed
Laat uw lange messen van fijn zilver
Snij het vlees nog levend.
Tekenen van een kinderachtige slaap
Onze indolente jongedame.
En dan duiken met volle handen
In de rokende darmen
Laat de dood ons dronken maken, geurige absint
Laat de duivel ons zijn mooiste geheimen geven
Laten we verder gaan met het presenteren in het rookhuis.
En laten we onze domme lichamen verslappen.
Op Sofa ' s moderne stijl
Strook groen en zwart fluweel
Laten we deze verlengde pijpen nemen.
Geëtst met vreemde obsceniteiten
En als aan de randen van de Ganges
Wat valt er een geurige mist
Waarvan Opiaatcorollas
Maak delicate randen
Laat de dood ons dronken maken, geurige absint
Laat de duivel ons zijn mooiste geheimen geven
Laten we eindelijk duiken zonder een knal
Dromerige morns, marionetten
In de Lethed van bittere losbandigheid
Waar onze oude zenuwen zullen rotten
Laten we de corrupte schoonheden drinken.
Van engelen met dubbelzinnige charmes
Ziekelijke resten van een tijdperk
Waar de blush stroomt op de pus
En dan vallen we, repus.
In onze elegante ontdooiingen