Paris Violence — Les charognards ont les yeux tristes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les charognards ont les yeux tristes" van Paris Violence.
Songteksten
Être àjamais plus seul que seul
Délivrédes ébats bruyants
De ces foules aigries et veules
De ces connards si épuisants
Moitiélarbins, moitiésalopes
Abrutis de plaisirs vulgaires
Demeurer toujours misanthrope
Pour être heureux, n'être qu’amer
Traiter comme une soeur
La tourbe laborieuse
Qui lorsqu’elle pourrit
Croit enfin être heureuse
Asticots acharnés
Sur leur propre cadavre
Quel pervers passe-temps
Quand la haine est si suave
Ne plus lire dans la souffrance
Que promesse de renaissance
N'être qu’un homme de passage
Blasédes éternels carnages
Jouir de sa propre compagnie
Comme seule fidèle amie
Attendre d’un oeil amusé
Les joies du Jugement Dernier
Humanité, vile engeance
De tes hoquets funèbres
Tu sais ce que je pense
Mer glauque et nauséabonde
Dont les vagues se couchent
Dès que le tonnerre gronde
Et sans cesse ils montrent les crocs
Pour se disputer les dépouilles
Mi-victimes et mi-bourreaux
Toujours et surtout morts de trouille
Face àla funeste promesse
La seule en somme qui existe
Au coeur de toutes les ivresses
Les charognards ont les yeux tristes
Et on croit être au Nirvana
Dès qu’on trouve un peu de chaleur
Pour diffuser dans le lac froid
Un réconfort flou et trompeur
Alors qu’on ne fait qu’obéir
A l’instinct le plus animal
Si on essaie de se sourir
Que ces sourires sont banals
Songtekstvertaling
Nooit meer alleen dan alleen zijn
Luidruchtige romps leveren
Van de verbitterde en zwakke menigte
Die vermoeiende klootzakken.
Heilbot, heilbot
Idioten van vulgaire genoegens
Blijf altijd misantropisch
Gelukkig zijn, alleen bitter zijn
Behandel als een zus.
Het moeizame turf
Wie als hij rot.
Eindelijk denkt ze dat ze gelukkig is.
Harde maden
Op hun eigen lijk
Wat een perverse hobby.
Als de haat zo zacht is
Niet meer lezen in lijden
Wat een belofte van wedergeboorte.
Gewoon een passerende man zijn
Vervloekte eeuwige bloedbaden.
Geniet van haar eigen gezelschap.
Als de enige trouwe vriend
Wachten met een geamuseerd oog
De vreugde van Het Laatste Oordeel
Menselijkheid, verachtelijk uitglijden
Van je hik
Je weet wat ik denk.
Vuil en vuil zee
Wiens golven liggen
Zodra de donder rommelt
En eindeloos tonen ze hoektanden
Om tegen de resten te vechten.
De helft van de slachtoffers en de helft van de beulen
Altijd en vooral dood van angst
Geconfronteerd met de verschrikkelijke belofte
De enige in het kort die bestaat
In het hart van alle dronkenschap
Aaseters hebben trieste ogen.
En het schijnt in Nirvana te zijn.
Zodra we wat warmte vinden
Om te verspreiden in het koude meer
Een wazig en bedrieglijk comfort
Terwijl wij slechts gehoorzamen
Heeft het meest dierlijke instinct
Als we proberen te lachen
Dat deze glimlach banaal is