Paris Violence — Aller Simple songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aller Simple" van Paris Violence.
Songteksten
Fin de week-end merdique dans une banlieue merdique
Pas de potes, pas de fric, que des désillusions
Je traîne mon enfer mental le long des nationales
Sous la pluie hivernale, tout seul et sans un rond
Les grilles rouillées des pavillons défilent
Géraniums au balcon, bagnole dans le jardin
Stations service fermées, grillages défoncés
Hôpitaux immenses, usines dans le lointain
Parfois la croix verte d’une pharmacie
Se reflète sur le trottoir battu par la pluie
Et toujours ces miasmes morbides
Toujours ces relents de suicide
Les yeux éteints, la tête vide
Envie de se barrer
Partir sans jamais revenir
Tourner le dos aux souvenirs
Acheter un billet de train, pour un aller simple
Parkings sans voitures, containers pleins d’ordures
Et pas un chat bien sûr, façades dégueulasses
Mes tempes bastonnent, mes oreilles bourdonnent
Mon cerveau déconne, encore ces angoisses
Je me ramasse un poteau, je roule dans le caniveau
J’ai du sang plein le blaire, et envie de gerber
Trop de nuits sans sommeil, trop de jours tous pareils
Que ces relents industriels qui bouffent ma santé
Et «le ciel bas et lourd qui pèse comme un couvercle
Sur l’esprit gémissant en proie aux longs ennuis»
Et toujours ces miasmes morbides
Toujours ces relents de suicide
Les yeux éteints, la tête vide, envie de disparaître.
Trop lâche pour pouvoir me flinguer
Ou pour avaler les cachets
Qui m’auraient embarqué enfin pour un aller simple.
Songtekstvertaling
Klote weekend dat eindigt in een klote voorstad.
Geen vrienden, geen geld, alleen teleurstellingen.
Ik Sleep mijn mentale hel langs de Nationals.
In de winter regen, helemaal alleen en zonder een ronde
De rusty grillen van de paviljoens scroll
Geraniums op het balkon, auto in de tuin
Gesloten benzinestations, leeggelopen roosters
Grote ziekenhuizen, fabrieken in de verte
Soms het Groene Kruis van een apotheek
Gereflecteerd op de stoep geslagen door regen
En altijd deze morbide miasmen
Altijd die aanwijzingen van zelfmoord.
Ogen uit, hoofd leeg
Wil weg
Vertrek zonder ooit terug te komen.
Herinneringen de rug toekeren
Koop een treinkaartje.
Parkeerplaatsen zonder auto ' s, containers vol afval
En geen kat natuurlijk, walgelijke gevels
Mijn tempels kloppen, mijn oren zoemen
Mijn hersenen zijn klote, weer die angsten.
Ik pak een paal, ik rol in de goot
Ik heb vol bloed de blaire, en wil gerber
Te veel slapeloze nachten, te veel dagen allemaal hetzelfde
Dat deze industriële geuren mijn gezondheid opeten
En " de lage en zware lucht die weegt als een deksel
Op de kreunende geest geplaagd door lange problemen»
En altijd deze morbide miasmen
Altijd die aanwijzingen van zelfmoord.
Ogen uit, hoofd leeg, wil verdwijnen.
Te los om me neer te schieten.
Of om de pillen in te slikken.
Die me eindelijk aan boord zou hebben genomen voor een enkele reis.