Parenthetical Girls — Curtains songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Curtains" van Parenthetical Girls.
Songteksten
Under a sky of patent leather
Together for one last night
And when it’s time just remember
That these were your reasons why
Slap on the wrist
There are fates worst than this
Though none that spring to mind
If you close your eyes
And think it over
It’s better we said goodbye
And let’s not talk of love
Exhausted by the thought
As if love was enough
Enough
I held my breath
You held my interest
Mysterious marks round my chest
And when it comes
I will miss this
From navel to neck
I purse my lips
You kept my secrets
Enough hope to hang us both with
And in the end we begged forgiveness
And they left us for dead
So let’s not speak of love
Or make believe we’re more than the parts of the sum
The sum
Dearly departed look what we’ve started
Let it go They looked at you sideways
Always the bridesmaids
Let it go Who wronged who the wrong way
Who fell in the first place
Let it go Who paid for the privilege
And who fell to pieces
Let it go And let’s not talk of love exhausted
By the thought wasn’t love enough
Enough
Songtekstvertaling
Onder een hemel van lakleder
Samen voor een laatste nacht
En als het tijd is, denk er dan aan.
Dat dit uw redenen waren waarom
Tik op de vingers
Het lot is erger dan dit.
Maar niemand die me te binnen schiet.
Als je je ogen sluit
En denk erover na.
Het is beter dat we afscheid nemen.
En laten we het niet over liefde hebben.
Uitgeput door de gedachte
Alsof liefde genoeg is.
Genoeg
Ik hield mijn adem in.
Je hield mijn belang.
Mysterieuze tekens rond mijn borst
En als het komt
Ik zal dit missen.
Van navel tot nek
Ik tas mijn lippen
Je hebt mijn geheimen bewaard.
Genoeg hoop om ons beiden op te hangen.
En uiteindelijk smeekten we om vergeving.
En ze lieten ons voor dood achter.
Dus laten we het niet over liefde hebben.
Of doen alsof we meer zijn dan de delen van de som.
Som
Geachte overledenen, kijk eens wat we begonnen zijn.
Laat het los. ze keken je zijdelings aan.
Altijd de bruidsmeisjes.
Laat het gaan wie onrecht pleegde.
Die viel in de eerste plaats
Laat het gaan wie betaalde voor het privilege
En die in stukken viel
Laat het gaan en laten we het niet hebben over uitgeputte liefde.
Bij de gedachte was liefde niet genoeg
Genoeg