Paramaecium — Even the Walls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Even the Walls" van Paramaecium.
Songteksten
Faded by the hands of time
Faint echoes of my childhood dream
The images of days gone by Are seldom what they seem
The candlelight spells out my name
The breeze from below leads the dance of the flame
Suddenly no one recalls
Yesterday’s men have vacated the halls
And they all stay away from the home of their youth
And they all say they pray but pretend with the truth
I know I once was like them, old in word and deed
But my youth survived and revived
The ravages of need
Never has an open door
Presented me itself to claim
Even though the walls persist
In singing out my name
Even the walls know my name
The candlelight flickers the dance of the flame
Suddenly no one recalls
All of my deeds are adorning the halls
And the way that I’ve lived
Makes the world that I’ve known
And I know what I give I must give on my own
For it seems each room holds the key
To open other doors
As I make my way through the house
I’m finding more and more
Folded years before this day
The dust has found its chance to fall
The note from one of loving thoughts
Was never read at all
Even the walls know my name
The candlelight flickers the dance of the flame
Suddenly no one recalls what they said
Yesteryear’s heroes are waking up dead
And I owe my whole life to the name on the page
And I look to my wife in the midst of my age
We both have lived with the thought
Of travelling afar
For this house is old and our home
Will find us where we are
Songtekstvertaling
Vervaagd door de handen van de tijd
Vage echo ' s van mijn kinderdroom
De beelden van de voorbije dagen zijn zelden wat ze lijken.
De kaarslicht spelt mijn naam
De wind van onderaf leidt de dans van de vlam
Plotseling herinnert niemand zich
De mannen van gisteren hebben de gangen ontruimd.
En ze blijven allemaal weg van het huis van hun jeugd
En ze zeggen allemaal dat ze bidden maar doen alsof met de waarheid
Ik weet dat ik ooit als hen was, oud in woord en daad.
Maar mijn jeugd overleefde en herleefde
De verwoestingen van de nood
Heeft nooit een open deur
Gaf me zelf om te claimen
Ook al blijven de muren bestaan
In het zingen mijn naam
Zelfs de muren kennen mijn naam.
De kaarslicht flikkert de dans van de vlam
Plotseling herinnert niemand zich
Al mijn daden versierden de gangen.
En de manier waarop ik geleefd heb
Maakt de wereld die ik heb gekend
En ik weet wat ik geef, moet ik zelf geven.
Want het lijkt erop dat elke kamer de sleutel heeft
Om andere deuren te openen
Als ik door het huis ga
Ik vind steeds meer
Jaren voor deze dag gevouwen
Het stof heeft zijn kans gevonden om te vallen
De noot van een van liefdevolle gedachten
Is nooit gelezen
Zelfs de muren kennen mijn naam.
De kaarslicht flikkert de dans van de vlam
Plotseling herinnert niemand zich wat ze zeiden.
De helden van gisteren worden dood wakker.
En ik heb mijn hele leven te danken aan de naam op de pagina
En ik kijk naar mijn vrouw midden op mijn leeftijd
We hebben allebei geleefd met de gedachte
Van ver reizen
Want dit huis is oud en ons thuis
Zal ons vinden waar we zijn