Paramaecium — Darkness Dies songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Darkness Dies" van Paramaecium.
Songteksten
Distant voices begin to sing, «Now the fire’s burning, let the fire
spread so those who think they live will realise that they are dead.
Over eons, over centuries, it has taken many names for the Spirit
of the Ancient is the fire within the flames. Let mankind burn with
the fire of the Spirit.»
Following the golden path towards the burning Tree I pause
before I enter within the castle walls. As darkness dies the light of truth is revealed.
I genuflect to worship at the throne of life.
«I have followed your quest with great interest"said the King as I raise my eyes to meet his. «Many have stood where you stand
and many will stand there in latter days.»
The Firetree, the tree that burns whilst it is never consumed. The
Firetree on which a man died to bring life to mankind. Who was
he, that man that died? Who was he? «That man was God.»
I came before the throne seeking truth and life but, as everything
in my life begins to fall into place, I learn from the King that in death there is life; to die to one’s self is the truth of salvation and
eternal life.
The King addressed me once more saying «Once you were yours
but now you are mine. You have my permission to die. Go now
and die to yourself.»
And with that, in obedience to the King, I stepped into the pool
of water, shedding my old garments and moving further into the
depths as the water engulfed me. That day, I entered into a new
life and, in the presence of the almighty King, was born again.
Songtekstvertaling
Verre stemmen beginnen te zingen, " nu brandt het vuur, laat het vuur
verspreiden zodat degenen die denken dat ze leven zullen beseffen dat ze dood zijn.
Eeuwenlang heeft het vele namen voor de geest genomen.
van de Ouden is het vuur in de vlammen. Laat de mensheid branden met
het vuur van de geest.»
Ik volg het gouden pad naar de brandende Boom ik pauzeer
voordat ik binnen de kasteelmuren kom. Als de duisternis sterft, wordt het licht van de waarheid onthuld.
Ik kniel voor de ere op de troon van het leven.
"Ik heb uw zoektocht met grote belangstelling gevolgd" zei de koning toen ik mijn ogen optrok om de zijne te ontmoeten. "Velen staan waar u staat
en velen zullen daar in de laatste dagen staan.»
De Vuurboom, de boom die brandt terwijl hij nooit verteerd wordt. De
Vuur, waarop een man stierf om de mensheid tot leven te brengen. Wie was
hij, die man die stierf? Wie was hij? "Die man was God.»
Ik kwam voor de troon op zoek naar waarheid en leven, maar als alles
in mijn leven begint op zijn plaats te vallen, Ik leer van de koning dat in de dood er leven is; om te sterven aan zijn zelf is de waarheid van verlossing en
eeuwig.
De koning sprak me nogmaals aan en zei:
maar nu ben je van mij. Je hebt mijn toestemming om te sterven. Ga nu.
en voor jezelf sterven.»
En daarmee, in gehoorzaamheid aan de koning, stapte ik in het zwembad
van water, mijn oude kleding afscheiden en verder in de
diepten zoals het water Me overspoelde. Die dag begon ik een nieuwe
het leven en, in de aanwezigheid van de almachtige koning, werd wedergeboren.