Paragon Of Beauty — Sunset Funeral songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sunset Funeral" van Paragon Of Beauty.

Songteksten

Im Herzen ein Schloß, verborgen und kalt
Umgeben von Stille und endlosem Wald
Im Herzen ein Schwert, erhaben und stolz
Wer küsst meine Burg aus Sonnenholz
Im Herzen ein Gott, verloren und arm
Nur deine Flammen halten mich warm
Forever the echoes of the sunrise eve
They still vibrate in my ears
If a maiden opened the primeval gate
This world would freeze in divine fear
Nocturnal windows
Corners to sleep
Dark illustrations
Funeral leap
Let’s dance as if the sky would tear us apart
All thine crimson pearls do flow
Into a fairyboat of love
Where fiery odes unveil their splendour
Rise tranquil utopia
Misanthropic borders clash
While fever turns to rain
Like feathered snow in summer’s dress
Your pulse should beat in shame
Let’s dance as if the sky would tear us apart
Join thy sunset funeral
Unsheltered tragedy indeed
We hold the rose and praise ourselves
We children of the postdawnseed
Join thy sunset funeral
Unsheltered tragedy indeed
Mein Bronzeleib auf welkem Laub
Am letzten Sommertage
Dämonen zürnen ehern taub
Der Sonnenweltensage
Sunset funeral

Songtekstvertaling

In de naam van Herzen ein Schloß, verborgen und kalt
Umgeben von Stille und endlosem Wald
In de naam Herzen ein Schwert, erhaben und stolz
Wer küsst Meine Burg aus Sonnenholz
Im Herzen ein Gott, verloren und arm
Nur deine Flamen halten mich warm
Voor altijd de echo ' s van de zonsopgang
Ze trillen nog steeds in mijn oren.
Als een maagd de oerpoort opent
Deze wereld zou bevriezen in goddelijke angst.
Nachtelijke vensters
Hoeken om te slapen
Donkere Illustraties
Begrafenis sprong
Laten we dansen alsof de hemel ons uiteen zou scheuren.
Alle karmozijnrode parels stromen
In een sprookjesboot van liefde
Waar vurige odes hun pracht onthullen
Rise tranquil utopia
Misantropische grenzen botsen
Terwijl de koorts in regen verandert
Als gevederde sneeuw in zomerjurk
Je hartslag zou in schaamte moeten kloppen.
Laten we dansen alsof de hemel ons uiteen zou scheuren.
Kom bij uw zonsondergang begrafenis
Een ongeëvenaarde tragedie.
We houden de roos vast en prijzen onszelf.
Wij kinderen van de postdawnseed
Kom bij uw zonsondergang begrafenis
Een ongeëvenaarde tragedie.
Mein Bronzeleib auf welkem Laub
Am letzten Sommertage
Dämonen zürnen ehern taub
Der Sonnenweltensage
Sunset funeral