Paolo Conte — Novecento songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Novecento" van Paolo Conte.
Songteksten
Miscellaneous
Novecento
Dicono che quei cieli siano adatti
al cavalli e che le strade
siano polvere di palcoscenico
Dicono che nelle case donne pallide
sopra la vecchia «Singer» cuciano
gli spolverini di percalle,
abiti che contro il vento stiano tesi
e tutto il resto siano balle,
vecchio lavoro da cinesi… eh… eh…
Dicono che quella vecchia canzoncina
dell’ottocento fa sorridere
in un dolce sogno certe bambole
tutte trafitte da una freccia indiana,
ricordi del secolo prima, roba di un’epoca lontana,
epoca intravista nel bagliore bianco
che spara il lampo di magnesio
sul rosso folle del manganesio. eh… eh…
Indacato era il silenzio e il Grande Spirito,
che rellentava la brina, scacciava
i corvi dalla collina…
come una vecchia cuoca in una cucina
sgrida i fantasmi del buongustai
in una lenta cantilena…
Lasciamo stare, lasciamo perdere, lasciamo andare
non lo sappiamo dov’eravamo
in quel mattino da vedere… eh… eh…
Dov’eravamo mai in quel mattino
quando correva il novecento
le grandi gare di mocassino…
lassù, sui palcoscenico pleistocenico,
sull’altopiano preistorico
prima vulcanico e poi galvanico…
dicono che sia tutta una vaniglia,
una grande battaglia,
una forte meraviglia… eh… eh…
Galvanizzato il vento spalancava
tutti i garages e liberava grossi motori entusiamati…
la paglia volteggiava nell’aria gialla
più su del regno delle aquile
dove l’aereo scintilla…
l’aereo scintillava come gli occhi
del ragazzi che, randagi,
lo guardavano tra i rami del ciliegi… eh… eh
Songtekstvertaling
Uiteenlopende
Twintigste
Ze zeggen dat die luchten geschikt zijn.
bij de paarden en dat de straten
stof in de fase zijn
Ze zeggen dat in de huizen bleke vrouwen
over de oude "Singer" sew
de percale dusters,
kleren die tegen de wind zijn uitgerekt
en al het andere is onzin.,
oude Chinese Baan ... eh ... eh…
Ze zeggen dat oude liedje
van de negentiende eeuw laat je glimlachen
in een zoete droom bepaalde poppen
allemaal doorboord door een Indiase pijl.,
herinneringen van de vorige eeuw, dingen uit een ver Tijdperk,
vintage glimp in de witte gloed
het afvuren van de magnesiumflits
op het Gekke rood van mangaan. eh ... eh…
Indacate was de stilte en de Grote Geest,
dat hij de vorst zou vullen, weg zou rijden.
de kraaien van de heuvel…
als een oude kok in een keuken
scheld de geesten van fijnproevers uit.
in een langzaam gezang…
Laat los.
we weten niet waar we waren.
die ochtend om te zien ... eh ... eh…
Waar waren we die ochtend?
toen de twintigste eeuw liep
de grote Moccasin races…
daarboven, op het Pleistoceen podium.,
op het prehistorische plateau
eerst vulkanisch en dan galvanisch.…
ze zeggen dat het allemaal vanille is.,
een grote strijd,
een sterk wonder ... eh ... eh…
Gegalvaniseerde wind
alle garages en ontketende grote enthousiaste motoren…
het stro zweefde in de gele lucht.
meer over het koninkrijk van de adelaars
waar het vliegtuig schittert…
het vliegtuig scheen als de ogen.
van de jongens die, dwalend,
ze keken naar hem in de takken van de kers ... eh ... eh