Палево — Никита Михалков songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Никита Михалков" van Палево.

Songteksten

Рассыпется звёздами над городом зимняя ночь
Ко мне в Переделкино приедет Никита Михалков
Последним автобусом полным лесных колдунов
Он едет ко мне домой, едет ко мне домой.
Серебряным инеем на стёклах мигают цветы
Скрип снега на улице, таинственный кашель у ворот
Ко мне едет сам Михалков, он видит всё наоборот
Он видит почти как я, даже лучше, чем я
Ему нужно немногое, совсем немногое
Ну, зачем ему многое? Ему нужно немногое.
Совсем немногое! Немногое!
Ну, зачем ему многое? ему нужно немногое!
С букетом подснежников он как бы плывет через парк
Вдруг замер под яблонькой, наверно подумал о чем-то своём
Раскрыл свои руки как зонт, вонзил в себя радость
И двинулся дальше, дальше и дальше
Соседи по лестнице куда-то ушли и закрыли дверь
Теперь в их квартире живет незримый для глаз добрый пенсионер
Он курит восточный кальян, он ест удивительный плов,
Его мозг как воздушный шар, летящий над пропастью радости
Ему нужно немногое, совсем немногое
Ну, зачем ему многое? Ему нужно немногое.
Совсем немногое! Немногое!
Ну, зачем ему многое? ему нужно немногое!
Давай спрячем алое солнце, которое я — твой папа-поэт
Разламывал надвое и вкладывал в добрые глазки твои
В них жили послушные вещи — котята и лошади
В них жил дядя Стёпа, как будто далёкий маяк с берегов неоткрытой земли
Метель убрала твой след, уже недалёк полночный час
Всё стихло, лишь слышно, как блеет козлёнок в далёком лесу
Заблудший козлёнок, он такой одинокий,
Но он имеет право любить и тебя и меня!
Ему нужно немногое, совсем немногое
Ну, зачем ему многое? Ему нужно немногое.
Совсем немногое! Немногое!
Ну, зачем ему многое? ему нужно немногое!

Songtekstvertaling

De winternacht zal vallen als sterren over de stad
Bij mij in Nikita Michalkov zal aankomen in Peredelkino
De laatste bus vol bos wizards
Hij gaat naar mijn huis, naar mijn huis.
Silver frost op de ramen knipperen bloemen
De sneeuw op straat, een mysterieuze hoest bij de poort.
Mikhalkov zelf komt naar mij toe, en hij ziet alles andersom.
Hij ziet bijna zoals ik, nog beter dan ik.
Hij heeft weinig, heel weinig nodig.
Waarom heeft hij zoveel nodig? Hij heeft niet veel nodig.
Heel weinig! Niet veel.
Waarom heeft hij zoveel nodig? hij heeft niet veel nodig.
Met een boeket sneeuwklokjes lijkt het door het Park te zweven.
Plotseling bevroor onder de appelboom, waarschijnlijk aan iets van zijn eigen denken.
Hij opende zijn armen als een paraplu, stak vreugde in zichzelf.
En ging maar door en door en door
De buren op de trap gingen ergens heen en sloten de deur.
Nu in hun appartement leeft onzichtbaar voor de ogen van een aardige gepensioneerde
Hij rookt Oosterse hookah, hij eet geweldige pilaf,
Zijn hersenen zijn als een ballon die over een afgrond van vreugde vliegt.
Hij heeft weinig, heel weinig nodig.
Waarom heeft hij zoveel nodig? Hij heeft niet veel nodig.
Heel weinig! Niet veel.
Waarom heeft hij zoveel nodig? hij heeft niet veel nodig.
Laten we de scarlet sun verbergen dat ik je poëtische vader ben
Ik brak het in tweeën en stopte het in je lieve ogen.
Daarin leefden de gehoorzame kinderen en de gehoorzame paarden.
Oom Stepa woonde in hen, als een verre Vuurtoren van de kust van een onontdekt land.
De sneeuwstorm heeft je spoor verwijderd, Het is niet ver van middernacht.
Alles was stil, behalve het geluid van een kind dat in het Verre bos blaat.
Verloren jongen, hij is zo eenzaam.,
Maar hij heeft het recht om van ons te houden.
Hij heeft weinig, heel weinig nodig.
Waarom heeft hij zoveel nodig? Hij heeft niet veel nodig.
Heel weinig! Niet veel.
Waarom heeft hij zoveel nodig? hij heeft niet veel nodig.