Pain Of Salvation — People Passing By songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "People Passing By" van Pain Of Salvation.
Songteksten
A September sun emerges through clouds, chasing across the sky.
Thoughts are evoked behind detached eyes but people are just passing by:
With smiles for protection.
Unable to see
behind the creature that he seems to be.
Once he was a child with burning desires
with hopes and dreams of what was to come.
So he’s lost some faith but still there are fires
deep inside that he must drench to numb.
If we could try to share some of his wounds just for a while.
But we’re all just people passing by!
He’s searching through crowds for one that is gone.
Rejecting the facts one more day.
Talking too loud to silence the glow. Coldness becoming his way.
Empathy can’t reach through all that blame!
Smiles now forgotten, locked in their frames!
Now he’s counting time in beggings and bottles
fading away beneath old news.
So he lost a war: «will I be dead very long?»
He can still hear his voice through the coldness!
If we could try to ease some of his pain just for a while.
But we’re all just people passing by!
Once he was strong, and filled with visions.
With life ahead he set his aims.
Then things went wrong.
Now his ambitions have turned to smiles conserved in frames.
Still could be strong could be a prophet!
He would teach truth to every man!
He’d see the light through every shadow, but Entropia denies he can!
He’s sitting numb while dusk is falling. Alone he whispers his «goodnight»
Turning away, when sleep is calling, from all the people passing by…
Songtekstvertaling
Een September zon verschijnt door wolken, achtervolgend door de hemel.
Gedachten worden opgeroepen achter onthechte ogen maar mensen komen gewoon voorbij:
Met glimlachen voor bescherming.
Kan niet zien
achter het wezen dat hij lijkt te zijn.
Ooit was hij een kind met brandende verlangens.
met hoop en dromen van wat er zou komen.
Dus hij heeft wat geloof verloren, maar er zijn nog steeds branden.
diep van binnen moet hij doordrenken om te verdoven.
Als we een tijdje zijn wonden kunnen delen.
Maar we zijn allemaal gewoon mensen die voorbij komen!
Hij zoekt door menigten naar iemand die weg is.
De feiten nog een dag afwijzen.
Te luid praten om de gloed te doen zwijgen. Kou wordt zijn manier.
Empathie kan niet door al die schuld heen.
Glimlachen nu vergeten, opgesloten in hun frames!
Nu telt hij de tijd in bedelaars en flessen.
vervaagt onder oud nieuws.
Dus verloor hij een oorlog: "zal ik nog lang dood zijn?»
Hij kan nog steeds zijn stem horen door de kou!
Als we kunnen proberen zijn pijn een tijdje te verzachten.
Maar we zijn allemaal gewoon mensen die voorbij komen!
Ooit was hij sterk en vol visioenen.
Met het leven voor de boeg heeft hij zijn doelen bepaald.
Toen ging het mis.
Nu zijn ambities zijn veranderd in glimlachen behouden in frames.
Hij kan nog steeds sterk zijn. hij kan een profeet zijn.
Hij zou elke man de waarheid leren.
Hij zou het licht door elke schaduw zien, maar Entropia ontkent dat hij dat kan!
Hij zit verdoofd terwijl de schemering valt. Alleen fluistert hij zijn " welterusten»
Zich afwendendendend, als de slaap roept, van alle mensen die voorbij komen.…