Padre Reginaldo Manzotti — Utopia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Utopia" van Padre Reginaldo Manzotti.
Songteksten
Das muitas coisas
Do meu tempo de criança
Guardo vivo na lembrança
O aconchego do meu lar
No fim da tarde
Quando tudo se aquietava
A família se ajuntava
Lá no alpendre a conversar
Meus pais não tinham
Nem escola e nem dinheiro
Todo dia o ano inteiro
Trabalhavam sem parar
Faltava tudo
Mas a gente nem ligava
O importante não faltava
Seu sorriso, seu olhar
Eu tantas vezes
Vi meu pai chegar cansado
Mas aquilo era sagrado
Um por um ele afagava
E perguntava
Quem fizera estrepolia
E mamãe nos defendia
E tudo aos poucos se ajeitava
O sol se punha
A viola alguém trazia
Todo mundo então pedia
Ver papai cantar pra gente
Desafinado
Meio rouco e voz cansada
Ele cantava mil toadas
Seu olhar no sol poente
Correu o tempo
E eu vejo a maravilha
De se ter uma família
Enquanto muitos não a tem
Agora falam
Do desquite ou do divórcio
O amor virou consórcio
Compromisso de ninguém
Há tantos filhos
Que bem mais do que um palácio
Gostariam de um abraço
E do carinho entre seus pais
Se os pais amassem
O divórcio não viria
Chame a isso de utopia
Eu a isso chamo paz
Songtekstvertaling
Van de vele dingen
Uit mijn kindertijd
Ik blijf in leven in de herinnering
De warmte van mijn huis
Laat in de middag
Toen alles stil was.
De familie verzamelde
Daar op de veranda pratend.
Mijn ouders hadden geen
Noch school, noch geld.
Elke dag het hele jaar
Ze werkten non-stop.
Alles ontbrak.
Maar het kon ons niet eens schelen.
Het belangrijkste was niet te missen
Je glimlach, je blik
Ik zo vaak
Ik zag mijn vader moe worden.
Maar dat was heilig.
Eén voor één streelde hij
En gevraagd
Wie had strepolia gemaakt?
En mama zou ons verdedigen.
En alles kwam geleidelijk tot rust.
De zon ging onder
Een viola die iemand meegenomen heeft.
Toen vroeg iedereen
Zie papa voor ons zingen.
Ontkoppelen
Half hees en vermoeide stem
Hij zong duizend padden.
Uw blik in de ondergaande zon
Tijd verstreken
En ik zie het wonder
Van het hebben van een gezin
Terwijl velen het niet hebben
Nu praten ze.
Van vergelding of echtscheiding
Love turned consortium
Niemands betrokkenheid
Er zijn zoveel kinderen.
Wat meer dan een paleis
Wil je een knuffel?
En de genegenheid tussen zijn ouders
Als ouders van
Een scheiding zou niet komen.
Noem het utopia.
Ik noem dat vrede.