Pablo Milanés — Dulces Recuerdos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dulces Recuerdos" van Pablo Milanés.
Songteksten
Recuerdo que fue en abril del 77,
yo leía a Fanon y tú dormías a mi lado,
y de vez en cuando me viraba para verte.
Y de pronto se escucharon grandes gritos de alegría,
yo miré por la ventana,
y las calles se llenaban de consignas en voz alta,
que gritaban ¡libertad!
El Partido ha renacido, ¡libertad!
Y corrimos hacia el mar que en La Cibeles,
nos juntó con un abrazo interminable.
No fumabas, no bebías,
solamente te embriagabas del futuro que vendría,
nos amamos hasta el amanecer.
Abril del 2012, ¿dónde estás, cómo te ha ido?
El recuerdo no marchita tu belleza de esa noche,
pero el tiempo se ha encargado de matar otros anhelos
y me lleva hasta París 68, cuando juntos contemplaba yo un cartel que nos decía: «Marx ha muerto, Dios no existe».
Cuánto diera por volver a aquella noche,
porque los días no volverán,
porque los días no volverán.
Abril del 2012, ¿dónde estás, cómo te ha ido?
El recuerdo no marchita tu belleza de esa noche,
pero el tiempo se ha encargado de matar otros anhelos
y me lleva hasta París 68, cuando juntos contemplaba yo un cartel que nos decía: «Marx ha muerto, Dios no existe».
Cuánto diera por volver a aquella noche,
porque los días no volverán,
porque los días no volverán.
Songtekstvertaling
Ik herinner me dat het April ' 77 was.,
Ik las Fanon en jij sliep naast me.,
en af en toe draaide ik me om om om je te zien.
En plotseling waren er grote kreten van vreugde,
Ik keek uit het raam.,
en de straten waren gevuld met slogans hardop,
ze schreeuwden om vrijheid.
De partij is herboren, vrijheid!
En we renden naar de zee die in de Cybeles,
hij bracht ons samen met een eindeloze knuffel.
Je rookte niet, je dronk niet.,
je was dronken van de toekomst die zou komen.,
we houden van elkaar tot zonsopgang.
April 2012, Waar ben je, hoe ben je geweest?
De herinnering verwelkt je schoonheid niet van die nacht.,
maar de tijd heeft gezorgd voor het doden van andere verlangens.
en het brengt me naar Parijs 68, toen ik samen naar een teken keek dat tegen ons zei: "Marx is dood, God bestaat niet".
Hoeveel zou ik geven om terug te gaan naar die nacht?,
want de dagen komen niet terug,
omdat de dagen niet terugkomen.
April 2012, Waar ben je, hoe ben je geweest?
De herinnering verwelkt je schoonheid niet van die nacht.,
maar de tijd heeft gezorgd voor het doden van andere verlangens.
en het brengt me naar Parijs 68, toen ik samen naar een teken keek dat tegen ons zei: "Marx is dood, God bestaat niet".
Hoeveel zou ik geven om terug te gaan naar die nacht?,
want de dagen komen niet terug,
omdat de dagen niet terugkomen.