Owl City — The Real World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Real World" van Owl City.
Songteksten
I saw the autumn leaves peel up off the street,
take wing on the balmy breeze and sweep you off your feet.
You blushed as they scooped you up on sugar maple wings,
to gaze down on the city below, ablaze with wondrous things.
Downy feathers kiss your face and flutter everywhere.
Reality is a lovely place but I wouldn’t want to live there.
I wouldn’t wanna live there!
Weighed down by heavy lids and lunar lullabies,
I knew you were wide awake because you smile with your eyes.
Downy feathers kiss your face and flutter everywhere.
Reality is a lovely place but I wouldn’t want to live there.
From the green belt balcony, the wildfires look so pretty.
Ponderosa canopy, I’d never leave if it were up to me.
To the ruby redwood tree, and to the velvet climbing ivy:
painted all mahogany, I’d never leave if it were up to me.
.If it were up to me.
With a starry brush, paint the dusk venetian blue,
because in the evening hush, you’ll never believe the view.
And when the leaves return and their whisperings fill the night,
they’ll freeze and burn where fire and ice collide.
Can you feel a silk embrace in the satin air?
If we dissolve without a trace, will the real world even care?
Downy feathers kiss your face and flutter everywhere.
Reality is a lovely place but I wouldn’t want to live there.
I wouldn’t want to live there!
I saw the autumn leaves peel up off the street,
take wing on the balmy breeze and sweep you off your feet.
Songtekstvertaling
Ik zag de herfstbladeren van de straat komen.,
wing op de zachte bries en veeg je van je voeten.
Je bloosde toen ze je op suiker esdoornvleugels haalden.,
om naar beneden te kijken naar de stad beneden, in vlammen op te gaan met wonderbaarlijke dingen.
Donzige veren kussen je gezicht en fladderen overal.
De realiteit is een mooie plek, maar ik zou daar niet willen wonen.
Ik zou daar niet willen wonen!
Bezwaard door zware deksels en maan slaapliedjes,
Ik wist dat je klaarwakker was omdat je glimlachte met je ogen.
Donzige veren kussen je gezicht en fladderen overal.
De realiteit is een mooie plek, maar ik zou daar niet willen wonen.
Vanaf het balkon van de groene band zien de bosbranden er zo mooi uit.
Ponderosa bladerdak, ik zou nooit weggaan als het aan mij lag.
Op de robijn redwood boom, en op de fluwelen klimop:
ik zou nooit weggaan als het aan mij lag.
.Als het aan mij lag.
Met een sterrenborstel, verf de schemering Venetiaans blauw,
want in de avondhush, geloof je het uitzicht nooit.
En wanneer de bladeren van het bos terugkeren en hun gesprekken voeren de nacht in.,
ze bevriezen en verbranden waar vuur en ijs botsen.
Voel je een zijden omhelzing in de satijnen lucht?
Als we zonder spoor verdwijnen, zal de echte wereld er dan iets om geven?
Donzige veren kussen je gezicht en fladderen overal.
De realiteit is een mooie plek, maar ik zou daar niet willen wonen.
Ik zou daar niet willen wonen!
Ik zag de herfstbladeren van de straat komen.,
wing op de zachte bries en veeg je van je voeten.