Our Time Down Here — The Reckoning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Reckoning" van Our Time Down Here.
Songteksten
I long to be your eyes and ears, to see the world from a consummate position.
I want to be the reckoning, approaching ever faster through the fields behind
you.
I long to be your lasting fears, I want to be your midnight apparitions.
I want to be the sound only you hear when you yawn. Let me be the sweat in your
pores.
As I’ve seen elation before, though I’ve felt seen anything like ‘the famous
light'.
I had to go. But does no longer despair reside behind dead eyes at night.
I warned you so. I feared the call and fought the tired spells.
Every night I lose a life but I feel most alive in these little deaths.
I saw the year in stood here, though I never noticed any of the passing hours.
Despondency is not new to me. Hazy eyes, early hours become sanctuary.
The closing year became clear. I clean my hands of its struggle,
heartbreak and misery.
You’re made of everything I’d always thought had given up on me.
I was worried they had me, I feared the waning moon had burnt out in spite.
Though I feel the frost beneath my feet, I feel the freeze begin to fleet.
In separate beds, in cutting weather, slowly you’re putting my pieces back
together.
We are the 6am sermon, the silent oration. No one hears and no one knows that I once was so broken.
Songtekstvertaling
Ik verlang ernaar om je ogen en oren te zijn, om de wereld te zien vanuit een perfecte positie.
Ik wil de afrekening zijn, steeds sneller naderen door de velden achter me.
u.
Ik verlang naar je eeuwige angsten, Ik wil je nachtelijke verschijningen zijn.
Ik wil het geluid zijn dat alleen jij hoort als je gaapt. Laat me het zweet in je
poriën.
Zoals ik eerder opgetogen ben geweest, al heb ik iets gezien als de beroemde
light.
Ik moest gaan. Maar wanhoop leeft niet langer achter dode ogen ' s nachts.
Ik heb je gewaarschuwd. Ik vreesde het telefoontje en vocht tegen de vermoeide spreuken.
Elke nacht verlies ik een leven, maar ik voel me het meest levend in deze kleine sterfgevallen.
Ik zag het jaar erin hier staan, hoewel ik nooit een van de passerende uren heb opgemerkt.
Moedeloosheid is niet nieuw voor mij. Wazige ogen, vroege uren worden heilig.
Het laatste jaar werd duidelijk. Ik reinig mijn handen van zijn strijd.,
hartzeer en ellende.
Je bent gemaakt van alles waarvan ik dacht dat je me had opgegeven.
Ik was bang dat de tanende maan was uitgebrand.
Hoewel ik de vorst onder mijn voeten voel, voel ik dat de bevries begint te komen.
In aparte bedden, in snijweer, leg je langzaam mijn stukken terug.
elkaar.
Wij zijn de 6am preek, de Stille oratie. Niemand hoort en niemand weet dat ik ooit zo gebroken was.