Our Time Down Here — Every Little Thing She Does Is Tragic songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Every Little Thing She Does Is Tragic" van Our Time Down Here.
Songteksten
So I’m out in town, trawling around right past the store where you work.
The sunlight burns my eyes as last night Ben and I drank till the hour hurt.
We stretch the minutes out, like skin over bone.
Its 1PM I don’t go in, I tease myself but never do.
I don’t need the shoes you sell and though we’ve still never met,
I never want us to.
Because I don’t feel much of anything, I just feign things these days.
Having something I’ll never chase just fills the empty space.
Could this black hole and its subtle nuances, trick me into thinking that this
is more than it is?
You text my phone, you said «I saw someone who looked a lot like you» and as I saw my face in the elevator glass, for a second I thought I did too.
I can’t recall when it hit me, but it must have been months ago.
I’m coffee wired but still feeling tired, who knows if I’ll make the show
tonight.
I’m lead while you walk on air. I’m as blank as the white ties and tails on Fred Astaire.
The grey and the silver reflect the ‘West Quay' light.
In the twilight of my youth I try to forget my life.
This train derailed, right from its tracks.
Songtekstvertaling
Dus ik ben in de stad, aan het rondsnuffelen langs de winkel waar jij werkt.
Het zonlicht brandt in m ' n ogen.Ben en ik dronken tot het uur pijn deed.
We rekken De minuten uit, als huid over bot.
Het is 13: 00. Ik ga niet naar binnen, ik plaag mezelf maar doe het nooit.
Ik heb de schoenen die je verkoopt niet nodig.,
Dat wil ik ook nooit.
Omdat ik niet veel voel, veins ik dingen tegenwoordig.
Iets hebben waar ik nooit achteraan ga vult gewoon de lege ruimte.
Kan dit zwarte gat en zijn subtiele nuances me laten denken dat dit ...
is dat meer dan het is?
Je sms 'te Mijn telefoon, Je zei" Ik zag iemand die veel op jou leek " en toen ik mijn gezicht in het liftglas zag, dacht ik dat ik dat ook deed.
Ik kan me niet herinneren wanneer het me raakte, maar het moet maanden geleden zijn.
Ik ben koffie bedraad, maar ik voel me nog steeds moe, wie weet of ik de show haal.
vanavond.
Ik ben de leider terwijl jij op de lucht loopt. Ik ben zo blank als de witte dassen en staarten op Fred Astaire.
Het grijs en het zilver reflecteren het' West Quay ' licht.
In de schemering van mijn jeugd probeer ik mijn leven te vergeten.
Deze trein ontspoorde, recht van zijn spoor.