Otto Reutter — Der Gewissenhafte Maurer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Der Gewissenhafte Maurer" van Otto Reutter.
Songteksten
Der Deutsche ist im fremden Land
Meist als ein Philosoph bekannt
Man weiß, er geht zu jeder Stund'
Dem kleinsten Anlaß auf den Grund!
Zu jeder Sache brauchen wir
'Ne Menge Zeit und viel Papier —
Ob Republik, ob Monarchie
Der Schlendrian verläßt uns nie!
Ich hab’n Haus in Berlin, dass ist noch wie neu
Bloß oben iss’n Loch, da ging etwas entzwei!
Nun fehl’n da oben ein paar Steine, 's müssen neue dorthin —
Ich sag' zu’nem Maurer: «Na, die sind doch bald drin?»
«Aber jewiß, lieber Mann —
Da fang’wa gleich morjen an!»
Also um Acht soll er ankomm’n — 'ne Stunde verjeht
Da seh' ich ihn ankommen. Ich sage: «'S ist spät!»
«Ne», sagt er «'S ist Neune, de richtige Zeit
Der Weg zählt doch mit, und ich wohne sehr weit!
Wollt' 'ne Straßenbahn nehmen — keene zu seh’n
Ruf’n Auto — besetzt! Na, da muss ich doch jeh’n!
Aber nu geh’n wa ran —
Nu fang’wa jleich an!"
Na, nun zieht er sich um, recht jründlich exakt
Was er mitgebracht hat, das wird ausjepackt —
Er guckt ruff nach’m Haus, da fehlt’n Steen anem Fleck
Also nimmt er’n Steen — und legt’n gleich wieder weg!
Er sucht erst 'ne Leiter, um nach oben zujehen
Trägt sie acht Schritte weiter — da schlägt es Zehn!
Na, nun frühstückt er’n bisschen, holt sein Pülleken raus
Steckt de Pfeife in Brand — die geht fuffzehn mal aus!
Und wie sie brennt, sagt er dann:
«Nu fang’wa jleich an!»
Er nimmt noch 'ne Prise — es ist über Elfe —
Dann nimmt er den Steen — es is noch derselbe!
Da muss er niesen, der Kopf wird ihm schwer —
Er legt den Steen wieder weg, denn sonst jibt’s 'n Malheur!
Er sucht nach 'nem Tuch — er hat leider keins
Ich sag: «Is jut, dann nehm' se meins!»
Na, nun ist ihm wieder wohl, wie’m Fisch in der Elbe
Dann nimmt er den Steen — es ist noch derselbe
Und will auf die Leiter, da schlägt es Zwölfe!
Na, nun legt er den Steen wieder weg — seine Frau bringt das Essen
Nach so 'ner Arbeit, da schmeckt’s, da wird feste gegesse!
Sie setzt sich zu ihm — er setzt sich zu ihr —
Es gibt Karbonade und Jurken und Bier!
Dann liest er die Zeitung und sagt entrüstet zu ihr:
«Du, da streiken se schon wieder — die soll’n schaffen wie wir!»
Und dann jibt er ihr’n Küssken
Und dann schläft er’n bissken
Und dann schlägt die Uhr Zwei
Und dann ist schon die kurze Pause vorbei!
«Nun», sagt er «geht's ran —
Nun fang’wa jleich an!»
Na, nun wird der Lehm umgerührt, der weiche, der jelbe
Und dann nimmt er den Steen — es ist noch immer derselbe!
Da wird ihm schlecht — die Gurken, das Bier!
Er legt den Steen wieder weg und nimmt sein Zeitungspapier —
Denn der Steen wär' ja weniger jeeignet dafür!
Und geht an 'ne Tür und da steht: «Hier»
Kommt nach Drei wieder raus, aus dem kleenen Gewölbe
Und dann nimmt er den Steen — es ist noch immer derselbe!
Und geht nun wirklich ohne Rast, ohne Ruh'
Mit dem Steen auf die Leiter — was sagen se nu?
Sie hat zwanzig Sprossen —
Jede’n Fußbreit entfernt
Aber er jeht unverdrossen —
Gelernt ist gelernt!
Bei der achtzehnten hält er — die Uhr schlägt Vier!
Es ist Feierabend, und er steht hier —
Nicht oben, nicht unten — die Sache jeht schief
Er darf nicht mehr weiter, nach dem Tarif!
Er hat noch zwee Sprossen, aber er darf sie nicht geh’n
Oder achtzehn nach unten — aber nicht mit dem Steen!
Was soll er nun machen, so nahe am Ziel?
Er schwankt zwischen Arbeit und Pflichtgefühl
Aber’s Pflichtjefühl siegt! «Ist ejal!» sagt er jrob
Und er lässt den Steen fallen — und mir auf’n Kopp
Und wie ich schimpfe, da sagt er: «Wieso steh’n se denn hier?
Se brauchen keen Kopp mehr — se könn' schaffen wir wir!»
Songtekstvertaling
De Duitser is in het buitenland
Vooral bekend als filosoof.
Je weet dat hij naar elk uur gaat.
Tot op de bodem van de kleinste gelegenheid!
Voor alles wat we nodig hebben
Veel tijd en veel papier. —
Of de republiek, of de monarchie
De Schlendriaan verlaat ons nooit!
Ik heb een huis in Berlijn dat nog steeds als nieuw is.
Eet gewoon een gat boven, iets ging in twee!
Nu miss 'n er een paar stenen,' S moet nieuw daar —
Ik zeg tegen een metselaar:»
"Maar Jood, beste man —
Vanaf het begin was het dezelfde morjen!»
Dus om acht uur komt hij.
Daar zie ik hem aankomen. Ik zeg: "het is laat!»
"Nee," zegt hij, " het is negen, de juiste tijd
De weg telt, en ik woon heel ver!
Wil je een tram-keene om te zien
Bel een auto-bezet! Nou, omdat ik moet maar yeh ' n!
Maar nu go ' n wa ran —
Nu start ' WA jleich!"
Nu is hij aan het veranderen.
Wat hij heeft meegebracht, dat zal uitgepakt worden. —
Hij ziet er slecht uit na m ' n huis, er ontbreekt nog een Steen anem Fleck.
Dus hij neemt een Steen-en zet het weer weg!
Hij zoekt een ladder om naar boven te gaan.
Draagt het acht stappen verder — het is beter dan tien!
Nou, nu breekt hij een beetje, stapt uit zijn pols
Steek de pijp in brand-het gaat vijftien keer uit!
En hoe het brandt, zegt hij dan:
"Start nu met WA jleich!»
Het gaat over Elf. —
Dan neemt hij de Steen — het is hetzelfde!
Omdat hij moet niezen, wordt het hoofd zwaar. —
Hij zet de Steen weer weg, want anders is het jibt ' n Malheur!
Hij is op zoek naar een doek — helaas heeft hij er geen
Ik zeg: "is jut, neem dan de mijne!»
Nu is hij weer beter, als een vis in de Elbe.
Dan neemt hij de Steen — het is nog steeds hetzelfde
En will op de ladder, daar is het beter dan twaalf!
Nou, nu zet hij de Steen weer weg-zijn vrouw brengt het eten
Na zo ' n werk, daar smaakt het, er is stevige Gesse!
Ze gaat met hem zitten. hij gaat met haar zitten. —
Er zijn Karbonade en Jurken en bier!
Dan leest hij de krant en zegt verontwaardigd tegen haar:
"Gij, daar slaat se opnieuw-De zouden moeten scheppen' n zoals wij!»
En toen gaf hij haar een kus.
En dan slaapt hij een beetje
En dan slaat de klok twee
En dan is de korte pauze voorbij!
"Nou," zegt hij, " laten we gaan —
Begin nu met WA jleich!»
Nou, nu is de klei geroerd, de zachte, de gele
En dan neemt hij de Steen — het is nog steeds hetzelfde!
Daar wordt het ziek — de komkommers, het bier!
Hij stopt de Steen weer weg en neemt zijn krant mee. —
Omdat de Steen er minder geschikt voor zou zijn!
Hij gaat naar een deur en zegt:»
Komt na drie uit de Kleenen kluis.
En dan neemt hij de Steen — het is nog steeds hetzelfde!
En nu gaat echt zonder rust, zonder rust.
Met de Steen op de ladder - Wat zeg je ervan?
Ze heeft twintig rungs. —
De breedte van elke voet weg
Maar hij is onverbiddelijk. —
Geleerd is geleerd!
In de achttiende stopt hij-de klok slaat Vier!
Het is sluitingstijd en hij staat hier. —
Niet omhoog, niet omlaag-dingen gaan fout
Hij mag niet doorgaan, volgens het tarief!
Hij heeft nog steeds twee spruitjes, maar hij mag ze niet nemen.
Of achttien neer-maar niet met de Steen!
Wat moet hij nu doen, zo dicht bij het doel?
Hij fluctueert tussen werk en plichtsbesef.
Maar elk plichtsbesef wint. "Is ejal!"hij zegt jrob
En hij laat de Steen vallen en ik op een Kopp.
En als ik scheld, zegt hij: "waarom sta je hier?
We hebben keen Kopp meer nodig.»